De fatbike-generatie is zo slecht nog niet, bewijst Milan, de scholier die op de Dam zijn gedicht zal voordragen

In dit artikel:

Milan, een leerling van 4 vwo, krijgt maandag de hoofdrol tijdens de Nationale Herdenking op de Dam in Amsterdam: hij draagt daar een gedicht voor tijdens de twee minuten stilte en het Wilhelmus. Voor hem is dit een grote stap; eerder speelde hij een klein, komisch rolletje in de eindmusical van groep acht, maar nu staat er iets ernstigers en publiekelijkers op het programma voor tienduizenden aanwezigen en kijkers thuis.

Hij bereidt zich bewust voor: hij volgt lessen in voordracht en heeft ontdekt hoe intonatie en korte pauzes de kracht van zijn eigen woorden vergroten. Dat oefenen is ook praktisch — hij wil niet de draad verliezen en neemt een uitgedraaide versie van zijn tekst mee. Omdat houding en gebaren belangrijk zijn, is afgesproken dat hij achter een desk staat zodat hij zijn handen kan plaatsen; kleding mag gewoon zijn schoolkleding, al vindt hij het lastig te bepalen wat passend oogt bij zo’n plechtige gebeurtenis.

Milan ziet het als een eer en wil met zijn voordracht vooral laten zien dat jongeren wel degelijk betrokken zijn en hoop kunnen bieden, ook aan volwassenen die soms kritisch over de jeugd denken. Op school volgt hij filosofie en praat men over vrijheid — thema’s die hem raken, juist omdat historische en hedendaagse nalatigheid hem zorgen baart. Over de inhoud van het gedicht mag hij nog niets zeggen, maar hij hoopt via zijn woorden — en vooral via de stiltes daartussen — zijn zorgen en betrokkenheid over te brengen.