De één zal het monumentaal intieme 'Peter Hujar's Day' ontiegelijk saai vinden, de ander weldadig

In dit artikel:

Ira Sachs baseerde zijn speelfilm op een gesprek uit 1974 tussen fotograaf Peter Hujar en schrijver Linda Rosenkrantz. Rosenkrantz wilde destijds een boek maken waarin kunstenaars een volledige dag nauwgezet zouden beschrijven, maar alleen het gesprek met Hujar werd uitgewerkt. De transcriptie verscheen pas in 2021 als boek en vormt de basis voor de film, waarin Ben Whishaw en Rebecca Hall de hoofdrollen spelen.

De film reconstrueert niet simpelweg de gebeurtenissen uit Hujars dag. Sachs richt zich vrijwel volledig op de conversatie die zich in Rosenkrantz’ appartement in Manhattan ontvouwt. Tijdens het roken, koken en luisteren naar muziek bespreken de twee Hujars bezigheden op 18 december 1974. Daarbij komen zowel alledaagse details als zijn opdracht voor The New York Times aan bod: portretten van dichter Allen Ginsberg, die volgens Hujar weinig medewerking verleende.

Hujar, een openlijk homoseksuele fotograaf die later grote erkenning kreeg, en Rosenkrantz worden neergezet als goede vrienden met een licht speelse verstandhouding. Whishaw en Hall sluiten volgens de recensie overtuigend op elkaar aan. Sachs filmt op 16mm en benadrukt geregeld dat het om een reconstructie gaat, onder meer door zichtbare filmische ingrepen. Wisselend licht, andere kostuums en stilstaande composities doorbreken het realisme. De nog geen tachtig minuten durende film vraagt daarmee vooral aandacht voor de intimiteit en het ritme van een langdurig gesprek, eerder dan voor grote dramatische gebeurtenissen.