De chronisch zieke Simone wordt geraakt door minstens vijf geplande bezuinigingen van het kabinet-Jetten. 'Ik zou niet weten hoe ik straks moet rondkomen'
In dit artikel:
Simone Stroet (39) uit het Friese dorp Bakhuizen reist twee keer per week ruim vijftig minuten naar het ziekenhuis in Leeuwarden voor behandeling van een darmziekte, een vorm van reuma en een hoofdzenuwaandoening. Ondanks een relatief hoog WIA‑uitkeringsbedrag van ongeveer €2.400 netto per maand blijft na alle vaste lasten en extra zorgkosten gemiddeld maar rond de €30 per maand over. Omdat ze vroeger goed verdiende, valt ze net buiten toeslagregelingen voor huur en zorg. Daardoor betaalt ze zelf voor een uitgebreide zorgverzekering, speciale drinkvoeding, deels onverzekerde medicijnen en hulpmiddelen zoals een scootmobiel en rollator.
De combinatie van haar ziekten maakt dagelijks functioneren zwaar: vast voedsel is vaak niet te verdragen, bezoekjes aan het ziekenhuis vergen veel energie en een slechte fysieke dag kan onmiddellijk tot medische noodsituaties leiden. Financieel is onvoorziene tegenvallers fataal; een reparatie aan haar aangepaste dieselbusje van ruim €1.000 moest door een familielid voorgeschoten worden en wordt nu in termijnen terugbetaald. Door de hoge brandstofprijzen tankt ze bewust nooit helemaal vol en leent soms kleine bedragen voor vervoer.
Stroet wordt concreet door meerdere geplande kabinetsmaatregelen geraakt. Het kabinet‑Jetten streeft naar ruim €10 miljard besparing, waarvan ongeveer €6 miljard via versobering van uitkeringen. Specifiek voor haar situatie zijn relevant: een verhoging van het eigen risico met €75 (naar €460), het schrappen van de aftrek voor specifieke zorgkosten in de belastingaangifte (wat haar honderden euro’s kost), versoberingen binnen de Wmo inclusief het mogelijk schrappen van huishoudelijke hulp en een verhoging van de maandelijkse Wmo‑bijdrage van €21,80 naar circa €180 voor hogere inkomens. Daarnaast overweegt het kabinet de tegemoetkoming voor hogere zorgkosten binnen de WIA te schrappen; Stroet ontvangt nu jaarlijks zo’n €220 netto hiervoor. Ook ligt een voorstel om maximale uitkeringen met 20% te verlagen, dat ruim 160.000 mensen kan treffen.
Patiëntenorganisaties signaleren veel onrust: de Patiëntenfederatie Nederland krijgt veel berichten van chronisch zieken die vrezen te moeten besparen op voeding, kleding en sociale activiteiten of zorguitstel te overwegen. Stroet zelf noemt de stapeling van maatregelen bedreigend en emotioneel zwaar; ze spreekt van boosheid, frustratie en angst, maar wil zich uitspreken om anderen zichtbaar te maken. Voor haar is huishoudelijke hulp geen luxe maar noodzakelijke ondersteuning — zonder dat risico loopt ze op lichamelijke achteruitgang en ziekenhuisopnames.
De precieze gevolgen blijven onzeker omdat veel plannen nog moeten worden uitgewerkt; het kabinet heeft beloofd vóór de zomervakantie onderzoek te doen naar wie hoeveel nadeel ondervindt en kondigt mogelijk een nieuwe tegemoetkoming voor chronisch zieken aan. Of die compensatie ook mensen met een middeninkomen zoals Stroet bereikt, is nog onduidelijk. Stroet probeert dagelijks kleine bronnen van eigenwaarde te behouden — van een wimperbehandeling tot zelfgemaakte koffie met haar drinkvoeding — en benadrukt dat beleidsmakers volgens haar onvoldoende inzicht hebben in het dagelijkse gevecht van chronisch zieken.