De burgemeester die 'debiel' roept: bondgenoot van de boer of onderdeel van het systeem?

In dit artikel:

Tijdens een stikstofprotest bij het gemeentehuis van Tynaarlo sprak burgemeester Marcel Thijsen woensdag de aanwezige boeren toe. Hij hield een pen omhoog en zei dat die machtiger is dan alle trekkers, omdat beleid uiteindelijk wordt vastgelegd met een handtekening. Met een woordgrap over de overeenkomst tussen “beleid” en “debiel” leek hij het kabinetsbeleid scherp te bekritiseren. De speech werd massaal gedeeld op sociale media, waar Thijsen lof kreeg omdat hij zich volgens veel reacties solidair met boeren opstelde.

De aandacht leidde ook tot kritiek op zijn rol. Thijsen is partijloos, maar bekleedt inmiddels ruim twaalf jaar het burgemeesterschap van Tynaarlo. Omdat burgemeesters worden benoemd en niet rechtstreeks gekozen, beschikt hij niet over een direct democratisch mandaat, aldus het artikel.

Jolanda Vlaskamp van Nederlandwatisergaande.nl analyseerde de speech en stelt dat Thijsen zich ten onrechte voordoet als buitenstaander die slechts incompetente ambtenaren hekelt. Volgens haar voeren ambtenaren bewust een langetermijnagenda uit waarin de stikstofaanpak wordt gebruikt om landbouwgrond op grote schaal te verwerven. Zij verbindt die agenda aan de Sustainable Development Goals van de Verenigde Naties en Agenda 2030. Ook beweert ze dat deze doelen via het Nederlandse beleidskompas in overheidsbeleid zijn verwerkt zonder dat kiezers er rechtstreeks over konden stemmen.

Het artikel wijst erop dat stikstofmodellen en -doelstellingen al jaren worden betwist door boeren, juristen en wetenschappers, terwijl het beleid grote gevolgen kan hebben voor boerenbedrijven. Tegelijk stelt het dat Tynaarlo, net als andere gemeenten, de betreffende beleidskaders uitvoert en dat Thijsen daar als burgemeester medeverantwoordelijk voor is.

De centrale kritiek luidt daarom dat zijn scherpe woorden weinig betekenen zolang hij geen concrete maatregelen neemt of publiek afstand doet van de SDG-agenda. Volgens de auteur dreigt zijn steun aan de boeren zo vooral symbolisch te blijven, terwijl het stikstofbeleid en de protesten voortduren.