De beelden en cijfers liegen niet: hoe Charles De Ketelaere het véél beter deed dan Loïs Openda als spits van de Rode Duivels
In dit artikel:
Charles De Ketelaere bevestigde zich dinsdagavond bij de Rode Duivels tijdens de 6-0-zege op Kazachstan: hij bracht beweging, spelinzicht en links met Kevin De Bruyne, en was betrokken bij vier van de zes doelpunten. Bondscoach Rudi Garcia prees zijn prestatie en liet hem daarom de hele wedstrijd spelen; volgens de trainer heeft De Ketelaere “dingen bijgebracht” aan het elftal. Romelu Lukaku zat op de tribune en zag hoe De Ketelaere zich als mogelijke vervanger opwerpt.
Loïs Openda daarentegen worstelde de voorbije interlandperiode met het spelen tegen lage blokken. In de match waarin hij veel aanspeelpunt moest zijn hield hij zich vooral hoog en centraal op, waardoor ploeggenoten hem niet konden bereiken: amper 16 baltoetsen, 7 geslaagde passes en één mislukte schotpoging illustreerden zijn beperkte invloed. Tegen zulke verdedigende formatie — iets waar ook Juventus in Italië veel mee te maken heeft — wekt dat vragen op over hoe hij zich zal aanpassen bij zijn nieuwe club.
De Ketelaere, ondertussen aan zijn derde seizoen bij Atalanta, toonde meer variatie in zijn spel: 44 baltoetsen, vier sleutelpasses en drie geslaagde dribbels, plus het vermogen om met de rug naar het doel te werken en duels af te schermen. Hij opereerde vaak als een ‘nummer tien’ of vals centrumspits, bood zich consistent aan wanneer De Bruyne of Youri Tielemans aan de bal kwamen, en combineerde effectief. Zijn afwerking liet nog ruimte voor verbetering — hij miste een grote kans net na het halfuur — maar dat deed volgens Garcia niets af aan de algehele matchwaarde die hij toevoegde.
Concreet betekent dit dat De Ketelaere, behoudens verrassingen, waarschijnlijk ook in de volgende WK-kwalificatiewedstrijd tegen Noord-Macedonië in de basis staat, waar opnieuw een verdedigende muur verwacht wordt. Garcia nuanceerde tegelijk de kritiek op Openda: hij heeft nog steeds vertrouwen in zijn snelheid en scorend vermogen, maar Openda moet zich acclimatiseren aan de concurrentie en speelstijl bij Juventus.
Kortom: tegen relatief zwakke tegenstanders maakten de optredens toch een verschil in de verblijvende strijd om Lukaku’s rol in de ploeg. De Ketelaere profileerde zich als dynamische, technisch sterke optie voor de spitspositie met aantoonbare connecties in het spel van de Red Devils; Openda vertrok richting Turijn met vragen over zijn spelvorm en aanpassingsvermogen.