De arrestatie van president Maduro is slecht nieuws. Zelfbeschikkingsrecht van volkeren kan Donald Trump weinig schelen | DVHN commentaar

In dit artikel:

Venezolanen in ballingschap — ook in Nederland — vieren de arrestatie van president Nicolás Maduro in New York, maar die vreugde is volgens het stuk voorbarig. De situatie belooft geen snelle overgang naar een stabiele, democratische regering: er is nog geen nieuw leiderschap en vice-president Delcy Rodríguez voert voorlopig de macht uit. President Trump verklaarde dat de VS Venezuela zullen "runnen" totdat het land stabiel is, een formulering waarvan de precieze reikwijdte onduidelijk blijft.

De militaire ingreep en diplomatieke druk lijken deels gericht op het herstellen van Amerikaanse oliebelangen nadat de Venezolaanse staat de olie-industrie had genationaliseerd. Tegelijkertijd heeft de Amerikaanse justitie een uitgebreide aanklacht tegen Maduro opgesteld over vermeende betrokkenheid bij drugsuitvoer naar de VS, wat de Amerikaanse acties van meer juridische dan alleen politieke achtergrond zou kunnen voorzien.

Voor de gewone Venezolaan betekent de operatie niet per se meer zelfbeschikking: Washington zoekt vooral een bewind dat Amerikaanse belangen dient, wat mogelijk wel economische verbetering brengt maar geen garantie biedt voor democratische autonomie. Internationaal baart het beleid van Trump zorgen: hij vertoont steeds meer kenmerken van machtspolitiek à la Poetin en Xi, en rept van een Monroe-achtige invloedssfeer in Latijns-Amerika.

Voor Europa is dit slecht nieuws omdat het de noodzaak van gezamenlijke Europese diplomatie en weerbaarheid tegen buitenlandse inmenging benadrukt. Ook is er vrees dat Washington zijn conservatieve agenda en invloed in Europa wil uitbreiden, zoals eerdere steun aan extreemrechtse partijen illustreert.