De andere kant van Ter Apel: „Klooster gaf in de middeleeuwen al onderdak aan behoeftige reizigers"

In dit artikel:

In het vijftiende-eeuwse Klooster Ter Apel loopt tot 14 juni de tentoonstelling Groeten uit Ter Apel, opgezet door museumdirecteur Marjan Brouwer om een bredere blik te geven op het dorp Ter Apel (gemeente Westerwolde) dan alleen die op het aanmeldcentrum voor asielzoekers. De expositie toont het sociale weefsel van de plaats: verenigingsleven, lokale ondernemers en bewoners met uiteenlopende achtergronden.

Centrale onderdelen zijn 35 vaandels gemaakt door lokale clubs en verenigingen, 200 door basisschoolleerlingen geschilderde ansichtkaarten van favoriete plekken en 25 portretten met korte interviews van inwoners, gefotografeerd door Joop van Putten. Verhalen gaan over activiteiten zoals duofietsen met ouderen, de Harmonie, carnavalsvereniging De Kloosterwiekers en ecodorp Land van Aine. Een boek met uitgebreide interviews verschijnt in april bij WBooks.

Het klooster als fysieke en culturele kern van het dorp komt veelvuldig terug in de verhalen; voor veel bewoners vormt het een middelpunt van hun leven. Ook ondernemers en nieuwkomers krijgen een gezicht: van Omar, die in de Arabische supermarkt werkt en plannen heeft voor een groothandel, tot gezinnen uit Syrië en Gaza die in Ter Apel veiligheid en acceptatie vonden en benadrukken dat ze hier zonder angst verder kunnen leven.

Tegelijkertijd laat de tentoonstelling de verdeeldheid over de opvang van asielzoekers zien. Sommige bewoners ervaren overlast en voelen zich niet gehoord; anderen, zoals vrijwilliger Jan Kah, zien Ter Apel juist als “het meest internationale dorp van Nederland” en vinden de migratiegeschiedenis van het klooster aansluiten op de huidige realiteit. Brouwer wil met de tentoonstelling tegenwicht bieden tegen negatieve berichtgeving die bezoekers en schoolreisjes afschrikt en het dorp onterecht eenzijdig neerzet.

Kortom: Groeten uit Ter Apel documenteert een klein maar veelzijdig dorp waar eeuwenoude traditie, hedendaagse migratie en een levendig verenigingsleven elkaar ontmoeten, en waar zowel zorgen als warmte en vernieuwde verbondenheid centraal staan.