Dankzij dit bedrijf uit Assen blijft vruchtensap weken langer goed. 'Dezelfde druk als die van 150 olifanten die op één plek staan te stampen'
In dit artikel:
Resato High Pressure Technology uit Assen gebruikt extreem hoge druk om voedsel langer houdbaar te maken zonder verhitten of toevoeging van conserveermiddelen. In hun installatie wordt een flesje vers aardbeiensap in enkele minuten blootgesteld aan duizenden bar (ongeveer 8.000 bar tijdens de demonstratie); de druk komt van alle kanten, waardoor glazen of plastic verpakkingen heel blijven. Door die druk gaan bacteriën en schimmels kapot en verlengt het sap zijn houdbaarheid van circa drie dagen naar ongeveer vier weken.
Het bedrijf bestaat al 35 jaar en begon met hoogdruktoepassingen voor veiligheid in de olie- en gassector; ook Defensie en waterstoftechniek behoren tot hun klanten. Sinds 27 jaar ontwikkelt Resato ook voedselveiligheidsoplossingen. De techniek vindt deels zijn oorsprong in militaire/ruimtevaartbehoeften aan langere houdbare voedselpakketten. Resato zegt tot 10.000 bar te kunnen werken — een doorbraak volgens de CEO — en gebruikt in verklaringen vergelijkingen met extreme dieptes, al is die illustratie feitelijk wat overdreven (de oceaan gaat slechts tot ~11 km diep).
Universiteiten vormen momenteel de grootste afnemers (Wageningen, projecten in Chili en Nebraska), maar Resato wil opschalen: de omzet in vier jaar verdubbelen door industriële foodbedrijven en supermarkten aan te trekken. Mogelijke toepassingen zijn onder meer een extra veiligheid-stap bij babymelkpoeder (om besmettingen te voorkomen), langere opslag voor crisissituaties, bewerking van zaden en vermindering van voedselverspilling. Omdat er geen verhitting nodig is, blijft smaak en textuur volgens het bedrijf beter behouden dan bij pasteurisatie; een proever vond het behandeld sap nauwelijks te onderscheiden van vers sap — iets minder zuur en iets gladder.
Voordelen die Resato benadrukt: minder energieverbruik (geen verhitting), geen extra e-nummers, grotere voorraadmogelijkheden en vergelijkbare verwerkingskosten voor producenten. De techniek staat nog vooral in kennisinstellingen, maar trekt al belangstelling van grote spelers in de voedingssector.