Daniel Lopatin zet heel knap een sfeer neer in 'tafeltennisfilm' Marty Supreme

In dit artikel:

Marty Supreme valt op om verschillende redenen, waarvan de elektronische score van Daniel Lopatin er één is. De film — met Timothée Chalamet in de hoofdrol — draait deels om tafeltennis, al is het geen conventionele sportfilm; de muziek speelt een belangrijke rol bij het subtiel verwarren van de kijker. Hoewel de setting in de jaren vijftig ligt, duiken regelmatig jaren-achtighits op (onder meer Tears for Fears en Alphaville), wat de tijdslagen door elkaar schuift. Lopatin (bekend als Oneohtrix Point Never) leverde daarnaast 23 korte elektronische composities die als compacte sfeerfragmenten fungeren. In vergelijking met zijn doorgaans experimentele oeuvre is deze soundtrack verrassend toegankelijk en staat ze muzikaal ook op eigen benen. Een klein muzikaal detail dat herinneringen oproept aan andere producers: tafeltennis en beats blijken een vruchtbare combinatie.