Dakloze mensen denken in Haagse kapel met straatpastor na over een Bijbeltekst en bidden voor elkaar

In dit artikel:

Het Haagse straatpastoraat bestaat 25 jaar en richt zich inmiddels op een veel breder publiek dan bij de start in 2001. Oorspronkelijk ingehuurd door kerken als “drugspastor” om hulp te bieden aan harddrugsgebruikers en daklozen, werkt het team nu met uiteenlopende groepen: mensen zonder verblijfsvergunning, dakloze arbeidsmigranten, psychisch kwetsbaren buiten de zorg en ex-gedetineerden. Een grote telling in 2025 kwam uit op circa 7.200 dak- en thuislozen in Den Haag, waarmee de behoefte aan laagdrempelige ontmoetingsplekken groot blijft.

Teamleider Nico Binnendijk (58) staat sinds 2022 aan het hoofd van het straatpastoraat. Hij werkt samen met twee parttime straatpastores en een vrijwilligerscoördinator; uitbreiding met een vierde pastor is in voorbereiding. Van maandag tot en met donderdag zoeken de pastores mensen op in dag- en nachtopvanglocaties en soms op straat. Op vrijdag is er een vaste samenkomst in een deel van het Stadsklooster, waar de communiteit grotendeels is opgeheven maar de kapel nog gebruikt wordt voor een laagdrempelige viering en daarna een gratis driegangenmaaltijd voor maximaal 145 gasten.

De vrijdagbijeenkomst is zowel praktisch als spiritueel van aard. Vrijwilligers bereiden maaltijden — vrijwilligers zoals Moez, actief sinds 2012, koken met plezier — en binnen de viering is er ruimte voor bijbelreflectie, gebed, het doorgeven van zorgen en het aansteken van kaarsjes. Pastoraat en diaconaat lopen er door elkaar: directe noden worden geholpen (bijvoorbeeld kleding of eten), terwijl er ook aandacht is voor zingeving, levensverhalen en verbinding tussen bezoekers. In gesprekken wordt regelmatig stilgestaan bij thema’s als teleurstelling, verlies en schuld; tegelijk is er binnen de diensten expliciet ruimte voor een christelijke boodschap over herstel en begeleiding, zonder dwingende prediking richting aanwezigen met andere achtergronden of geloven.

Het straatpastoraat profileert zich als een plek waar mensen “gewoon mogen zijn”: geen doelgerichte trajecten, maar een gemeenschap waarin men kan delen, luisteren en elkaar praktisch ondersteunen. Er zijn concrete plannen voor het openen van een huiskamer in de stad — een kleinere, vaste ruimte waar groepen kunnen samenkomen, samen eten, verjaardagen vieren en waar gekeken wordt naar kansen voor re-integratie, denk aan het terugvinden van arbeid voor mensen met vakmanschap uit het verleden.

Bezoekers zijn divers. Oud-dakloze initiatiefnemer J.B. Govaerts (76) woont niet ver weg en bezoekt de diensten regelmatig; zijn ervaringen illustreren hoe opvang en gemeenschap iemand kunnen helpen stabiliseren. Anderen, zoals N.A. Geesey (62), die ooit in de nachtopvang sliep en nu spirituele rust zoekt tussen elementen uit verschillende religies, vinden in het straatpastoraat een plek van herkenning en geborgenheid. De diensten worden geleid door verschillende straatpastores; op de beschreven vrijdag was Josette Broekman-van Popering voorganger.

Kortom: het Haagse straatpastoraat is uitgegroeid van een op drugsproblematiek gerichte dienst naar een brede, laagdrempelige ontmoetingsplek voor dak- en thuislozen en aanverwante groepen. De combinatie van praktische hulp, geestelijke begeleiding en gemeenschapsvorming staat centraal; uitbreiding van het team en het zoeken naar een huiskamer moeten het aanbod de komende jaren vergroten en verdiepen.