D66 zegt het schaamteloos: de 13-wekenecho zorgt voor 'minder late abortussen', en Hermans zet de deur open voor een nieuwe

In dit artikel:

Minister Sophie Hermans (VVD) wil de 13-wekenecho per 1 januari 2028 beëindigen. In een Kamerbrief noemt zij vooral de beperkte betrouwbaarheid van de echo als reden. In het eerste jaar werden 129.704 onderzoeken uitgevoerd. Die leverden 1.313 afwijkende uitslagen op, waarvan 775 achteraf vals alarm bleken. Tegelijkertijd werden 1.164 afwijkingen gemist. Volgens Hermans werden daardoor te veel zwangeren onnodig ongerust gemaakt.

De auteur vindt die technische onderbouwing onvoldoende en verwijt Hermans dat zij het ongeboren kind niet meeweegt. Volgens het artikel is het doel van vroege screening niet alleen medische voorbereiding, maar ook dat ouders meer tijd krijgen om te beslissen of zij de zwangerschap willen voortzetten. In de overheidsinformatie over prenatale screening staat dat zwangerschapsafbreking tot 24 weken mogelijk is.

D66-Kamerlid Wieke Paulusma zei eerder dat de 13-wekenecho ouders ongeveer zeven weken extra geeft om over een zwangerschapsafbreking na te denken en dat dit tot minder late abortussen kan leiden. De auteur concludeert daaruit dat de echo abortussen niet voorkomt, maar mogelijk naar een eerder moment verschuift. Hij of zij verzet zich daarom tegen een nieuwe vroege screeningsecho en stelt dat de overheid meer moet investeren in zorg en ondersteuning voor kinderen met een aandoening en hun ouders.

ChristenUnie-Kamerlid Mirjam Bikker waarschuwde in hetzelfde EO-gesprek dat bij ernstige aandoeningen, zoals een open ruggetje, steeds vaker voor abortus wordt gekozen, terwijl medische behandeling en begeleiding verbeteren. Zij vreest dat de samenleving daardoor steeds meer naar maakbaarheid streeft en ouders zich later moeten verantwoorden voor de geboorte van een kind met een aandoening.

De 20-wekenecho blijft bestaan en wordt geëvalueerd. Hermans wil daarnaast de hele keten van prenatale screening laten onderzoeken; dat kan volgens haar brief mogelijk leiden tot nieuwe inzichten over vroege screening. De auteur vindt dat die verkenning moet worden geschrapt en bekritiseert ook bredere ontwikkelingen rond abortus, waaronder de stijging van het aantal abortussen bij meisjes jonger dan vijftien jaar van 65 naar 163 in één jaar. Het artikel is een uitgesproken opiniestuk dat pleit voor een overheid die ieder kind, ongeacht een aandoening, als welkom beschouwt.