D66 steunde het leenstelsel, en nu verraadt Jetten de pechgeneratie met een lege rentebelofte

In dit artikel:

De rente op studieleningen stijgt volgend jaar opnieuw, terwijl het coalitieakkoord volgens de auteur een maximum van 2,5 procent beloofde. DUO heeft de nieuwe percentages al gepubliceerd: studenten en oud-studenten onder de 35-jaarsregeling gaan van 2,33 naar 2,70 procent. Voor mensen met de 15-jaarsregeling stijgt de rente van 2,29 naar 3,28 procent. In totaal worden studenten en ongeveer 250.000 oud-studenten geraakt.

De rente wordt telkens vijf jaar vastgezet. Daardoor kan iemand die eerder nog 0 procent betaalde, nu vijf jaar lang 3,28 procent verschuldigd zijn. Bij een studieschuld van 30.000 euro komt dat neer op ongeveer 980 euro rente in het eerste jaar. De auteur benadrukt dat dit zwaar weegt voor een generatie met hoge studieschulden en hoge woonlasten. Volgens het CBS hebben 145.000 mensen meer dan 50.000 euro studieschuld; de gemiddelde vrije-sectorhuur bedraagt inmiddels 1.914 euro per maand.

De kritiek richt zich vooral op D66 en premier Rob Jetten. De partij steunde in 2015 de afschaffing van de basisbeurs, waardoor de zogenoemde pechgeneratie acht jaar zonder basisbeurs studeerde en veel moest lenen. Hoewel de basisbeurs in 2023 terugkeerde, bleven de opgebouwde schulden bestaan. In datzelfde jaar noemde toenmalig minister Robbert Dijkgraaf een bevriezing van de rente uitvoeringstechnisch onhaalbaar, ondanks steun in de Tweede Kamer voor maatregelen om de rente te beperken.

Volgens het artikel heeft het kabinet-Jetten, met Rianne Letschert als minister van Onderwijs, nog altijd geen wetsvoorstel, regeling of invoeringsdatum voor het beloofde renteplafond gepresenteerd. De rente volgt normaal gesproken de rente op staatsleningen: voor de 15-jaarsregeling wordt de septemberrente gebruikt en voor de 35-jaarsregeling een twaalfmaandsgemiddelde. De auteur vindt dat juist daarom een plafond nodig is.

De oproep aan minister Letschert is om nog dit jaar een regeling voor maximaal 2,5 procent te presenteren. Als invoering per 1 januari niet lukt, zou het kabinet het verschil volgens de auteur met terugwerkende kracht moeten vergoeden. De tekst typeert het uitblijven van actie als het niet nakomen van een politieke belofte aan jongeren.