D66-minister Van Veldhoven wil uitzondering voor dure gft-inzameling schrappen en denkt aan een verplicht tarief voor restafval

In dit artikel:

Minister van Klimaat en Groene Groei Stientje van Veldhoven wil de regels voor afvalscheiding in Nederland aanscherpen, zo blijkt uit een Kamerbrief. Ze overweegt de wettelijke uitzondering te schrappen waarmee gemeenten gft-afval samen met restafval mogen inzamelen als gescheiden inzameling technisch onmogelijk of buitensporig duur is. Die uitzondering geldt bijvoorbeeld in dichtbebouwde wijken met veel hoogbouw en weinig ruimte voor afzonderlijke afvalbakken.

Daarnaast onderzoekt Van Veldhoven een landelijk verplicht gedifferentieerd tarief voor restafval. In gemeenten met zo’n diftar-systeem betalen inwoners per vuilniszak, kilogram of lediging van de restafvalcontainer. Volgens de brief kunnen de afvalbeheerkosten daardoor gemiddeld 26 tot 35 procent dalen. Tegenstanders wijzen er echter op dat gezinnen met luiers, chronisch zieken en bewoners van flats relatief zwaar kunnen worden belast. Ook bestaat het risico op afvaldumpingen en bijplaatsingen bij containers.

De minister denkt verder aan een wettelijke verplichting voor afvalscheiding op scholen, zodat de systemen daar aansluiten op die van huishoudens. Ook wil ze bedrijven afvalstromen strenger gescheiden laten houden en duidelijker vastleggen welk materiaal bij het plasticafval hoort. De voorstellen moeten onder meer bijdragen aan hergebruik van grondstoffen, zoals fosfaat, en de productie van groen gas.

In de brief staat dat gemiddeld ongeveer 80 procent van het restafval uit recyclebare materialen bestaat. Ongeveer een kwart van de gemeenten laat plastic, metaal en drankkartons daarom al geheel of gedeeltelijk achteraf machinaal uit het restafval sorteren. Toch wil het kabinet volgens het artikel vooral inzetten op scheiding bij huishoudens, scholen en bedrijven.

De auteur van het opiniërende artikel is sterk kritisch op de plannen. Die vreest hogere gemeentelijke afvalstoffenheffingen, extra administratieve lasten voor scholen en meer bemoeienis met het dagelijks leven van burgers. Volgens de kritiek zouden gemeenten zelf moeten kunnen bepalen welke inzamelmethode lokaal technisch en financieel haalbaar is.