D66-minister Boekholt-O'Sullivan wil Kadaster-akten in 'vreemde taal' makkelijker maken en eenmanszaken opzadelen met kosten tot 20.000 euro

In dit artikel:

In een kritische bespreking van de Nota naar aanleiding van het verslag bij de Verzamelwijziging Kadasterwet (Kamerstuk 37 000, document 2026D56233 van 6 november 2026) wordt D66-minister Elanor Boekholt-O’Sullivan van Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening een dubbele maat verweten.

Het wetsvoorstel moet het Kadaster verplichten om documenten in een vreemde taal of het Fries in te schrijven. Voor buitenlandse stukken wil de minister bovendien niet langer standaard een beëdigde vertaler verplicht stellen. Een notariskantoor zou de vertaling zelf mogen maken. Volgens Boekholt-O’Sullivan voorkomt dat een “onnodige administratieve last” voor het internationale rechtsverkeer. Als een fout in zo’n vertaling schade veroorzaakt, kunnen betrokken burgers of bedrijven volgens haar de notaris juridisch aansprakelijk stellen. De D66-fractie vroeg wel hoe de kwaliteit van de openbare vastgoedregisters, die belangrijk zijn voor de eigendomszekerheid, hiermee wordt gewaarborgd.

Tegelijkertijd wil de minister nieuwe eisen invoeren voor ongeveer 25 Nederlandse ondernemingen die op contractbasis kadastrale gegevens doorleveren, bijvoorbeeld voor kredietbeoordelingen. Het gaat volgens de nota voornamelijk om kleine bedrijven met minder dan twintig werknemers. Via een nog te consulteren algemene maatregel van bestuur zouden zij onder meer een VOG en een jaarlijkse controle van een ISO 27001-certificering voor informatiebeveiliging nodig hebben. Zonder certificering verliezen zij hun toegang tot de gegevens van het Kadaster.

Het ministerie schat de eenmalige kosten van ISO 27001 op 5.000 tot 20.000 euro, met daarbovenop jaarlijks 2.000 tot 5.000 euro aan controlekosten. Op vragen van coalitiepartner CDA over de proportionaliteit voor kleine ondernemingen antwoordt Boekholt-O’Sullivan dat aanvullende lasten waarschijnlijk onvermijdelijk zijn en dat ook eenmanszaken gecertificeerd kunnen worden. De minister wil de eisen bovendien niet laten afhangen van de hoeveelheid gegevens die een bedrijf verwerkt. Ondernemingen die niet aan de voorwaarden kunnen voldoen, zouden volgens haar kunnen stoppen, waarna klanten naar een andere leverancier of rechtstreeks naar het Kadaster kunnen overstappen.

De auteur ziet hierin een voordeel voor grote marktpartijen en een risico op het verdwijnen van kleine aanbieders. Ook wordt opgemerkt dat het Adviescollege toetsing regeldruk het voorstel niet formeel heeft beoordeeld. De bredere modernisering van de Kadasterwet zou volgens de nota pas in het laatste kwartaal van 2028 gereed zijn. Bij het Kadaster wordt momenteel bovendien ongeveer 33 procent van de 2D-splitsingstekeningen aanvankelijk afgekeurd. De conclusie van het artikel is dat de minister eerst de kwaliteit van het Kadaster moet verbeteren en de certificeringsplicht voor kleine ondernemers moet schrappen.