D66'er Van der Werf wil Letschert de journalistiek laten voorschrijven hoe ze over vrouwenmoorden schrijft, en VVD en JA21 lopen gedwee mee

In dit artikel:

D66-Kamerlid Hanneke van der Werf wil dat minister Rianne Letschert van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap met mediabedrijven praat over een vrijwillige mediacode naar Spaans voorbeeld. Aanleiding is haar bezoek aan Spanje. Volgens Van der Werf verhult een term als ‘familiedrama’ wie slachtoffer en dader zijn bij geweld achter de voordeur. Journalisten zouden daarover explicieter moeten schrijven. Een Kamermeerderheid van D66, VVD, PRO, SP, JA21 en BBB steunt het voorstel.

In Spanje zou persbureau EFE geweld tegen vrouwen standaard plaatsen in de context van genderongelijkheid en geweld tegen vrouwen. De auteur van het artikel vreest dat zo’n aanpak journalisten vooraf een ideologisch kader oplegt en andere relevante feiten naar de achtergrond verdringt. Hoewel de code vrijwillig zou zijn, kan een gesprek met de minister volgens de auteur alsnog druk uitoefenen, omdat haar ministerie verantwoordelijk is voor het mediabeleid en de financiering van de publieke omroep.

De kritiek wordt verbonden aan een recente moordzaak rond de 29-jarige Hajar in Amsterdam. Hoogleraar Marieke Liem presenteerde voorlopige cijfers waaruit volgens het artikel blijkt dat ongeveer de helft van de daders van moord een migratieachtergrond heeft, terwijl ongeveer een derde van de bevolking die achtergrond heeft. De auteur stelt dat zulke informatie kan verdwijnen wanneer geweld uitsluitend wordt beschreven als een uiting van genderongelijkheid. Ook wordt verwezen naar voorlopige CBS-cijfers over 2025: 65 vermoorde mannen en 38 vermoorde vrouwen. Bij ongeveer de helft van de vrouwelijke slachtoffers zou de (ex-)partner de vermoedelijke dader zijn.

Het stuk benadrukt dat partnergeweld en iedere moord ernstig zijn, maar betoogt dat een vaste tegenstelling tussen mannen en vrouwen niet het volledige beeld geeft. De auteur vindt dat woordkeuze thuishoort bij redacties, journalisten, lezers en eventueel de Raad voor de Journalistiek, niet in overleg tussen een minister, een Kamerlid en de publieke omroep. In de zaak-Hajar lag het probleem volgens het artikel bovendien niet in de berichtgeving, maar in de klacht van haar familie dat de politie onvoldoende snel had gehandeld na haar vermissing.

De auteur roept Letschert op het overleg te weigeren en verzet zich breder tegen politieke bemoeienis met wat journalisten schrijven en burgers lezen. Bescherming van vrouwen zou volgens het stuk vooral moeten beginnen bij sneller politieoptreden en een stevige aanpak van gewelddadige daders, niet bij een door de overheid gestimuleerde woordenlijst.