Cubaanse Amsterdammers over de crisissituatie in hun thuisland: 'De mensen daar zijn net zombies'
In dit artikel:
Cuba zit in een diepe energie- en economische crisis, deels veroorzaakt door een door de Verenigde Staten opgelegde oliestop en bredere sanctiedruk, en president Donald Trump dreigt openlijk het communistische bewind ten val te brengen. In Amsterdam maken Cubanen die hier wonen zich grote zorgen over familie en vrienden op het eiland en over de politieke toekomst van hun geboorteland.
Michel Rodríguez Vigo (43), eigenaar van salsaschool Okán Salsa in Amsterdam-Noord, émigreerde acht jaar geleden naar Nederland. Zijn laatste bezoek aan Cuba was afgelopen oktober; sindsdien ziet hij volgens eigen zeggen hoe mensen “hun ziel verloren” hebben en tot zombies verworden door armoede en uitzichtloosheid. Hij zegt dat het regime weg moet en ondersteunt zijn familie met contant geld dat hij via reizende bekenden meegeeft, omdat online overboekingen volgens hem direct in handen van de overheid vallen.
De 30‑jarige professioneel salsadanser Carlos Javier Garcia Rodriguez woonde sinds oktober in Nederland en geeft samen met zijn vriendin danslessen. Zijn auditie voor So You Think You Can Dance kreeg veel aandacht, ook op Cuba, waar reizende sociale media-uitingen hem veel warme reacties opleverden: landgenoten leken trots en herkregen even hoop op meer vrijheid. Rodriguez beschrijft hoe het regime op Cuba voortdurend toezicht houdt — van media tot stroomvoorziening — en hoe die controle, gecombineerd met economische malaise, veel mensen demotiveert.
Activist en journalist Victor Manuel Dueñas Otero, die in 2018 uit Cuba vluchtte en nu in Nederland woont, ziet de Verenigde Staten ondanks hun harde aanpak soms als enige actor die verandering kan afdwingen. Hij waarschuwt echter dat echte transformatie alleen duurzaam is als Cubanen zelf een rol krijgen bij het opbouwen van een democratie en rechtsstaat, inclusief de vrijheid fouten te maken.
De gemeenschap van Cubanen in Nederland is klein — ongeveer tweeduizend mensen volgens het CBS in 2025 — maar hecht. De recent verergerde stroomstoringen maken contact met familie moeilijker; WhatsApp-gesprekken laten door slechte internetverbindingen vaak te wensen over. Financiële steun aan naasten verloopt onofficieel: sommige migranten gebruiken particuliere, vaak informele kanalen om contant geld op Cuba te krijgen, omdat zij vrezen dat reguliere elektronische overboekingen door het regime worden afgetapt of ingepikt.
Samengevat ervaren Cubanen in Amsterdam steeds meer angst en frustratie door elektriciteitsproblemen, economische isolatie en politieke repressie, maar er leeft tegelijk hoop dat verandering mogelijk is — mits die verandering door Cubanen zelf wordt vormgegeven.