Cuba in totale stilstand door oliecrisis: blackouts, lege straten en toerisme plat - Trump's blokkade slaat toe
In dit artikel:
Cuba ervaart sinds begin dit jaar een ernstige energiecrisis die het dagelijks leven en de economie lamlegt. Sinds de laatste grote olievaart begin januari zijn brandstofvoorraden sterk gedaald, met stroomonderbrekingen van 10–15 uur per dag, ook in Havana. Openbaar vervoer rijdt op rantsoen, ambtenaren blijven thuis, ziekenhuizen staan onder druk en toerisme — een van de weinige stabiele inkomstenbronnen — stort in. Internationale vliegtuigmaatschappijen moeten met volle tanks komen omdat bijtanken op het eiland onzeker is.
De directe oorzaak is het wegvallen van cruciale brandstofleveringen. Cuba produceert slechts een deel van zijn energie zelf en was lange tijd afhankelijk van goedkope olie uit Venezuela; toen dat steunnetwerk verzwakte stapte Mexico tijdelijk bij, maar ook die leveranties vielen grotendeels stil onder Amerikaanse druk. Dat legt een dieperliggend probleem bloot: een economie die al decennialang afhankelijk is van externe sponsors en niet in staat is een robuuste, gediversifieerde binnenlandse basis op te bouwen.
Het artikel plaatst de huidige ontregeling in historisch perspectief: na het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en later door verslechtering in Venezuela traden vergelijkbare crises op. Sancties en geopolitieke druk verergeren de situatie, maar vormen volgens de tekst niet de enige verklaring; structurele kwetsbaarheden van centraal geplande economieën, gebrek aan ruimte voor ondernemerschap en onvoldoende economische flexibiliteit maken het eiland extra vatbaar.
De gevolgen raken vooral gewone Cubanen: buschauffeurs zonder diesel, verpleegkundigen zonder stroom, families zonder licht. Politieke omslag is niet vanzelfsprekend; autoritaire regimes kunnen door rantsoenering, sociale controle en repressie langer standhouden dan buitenstaanders verwachten. De crisis wordt gepresenteerd als een casestudy: een waarschuwing dat systemen die afhankelijk zijn van externe steun en ideologie boven economische realiteit plaatsen, op termijn falen. Het stuk sluit met een oproep van de publicatie zelf om steun te krijgen voor onafhankelijke berichtgeving.