Crisis binnen ondermaatse verslavingszorg: nauwelijks artsen in dienst en amper nazorg

In dit artikel:

De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) concludeert dat de verslavingszorg bij kleine en middelgrote instellingen vaak tekortschiet. Vooral nieuwe aanbieders blijken regelmatig niet te voldoen aan de basisnormen, terwijl de vraag naar hulp juist toeneemt: vorig jaar kregen volgens LADIS ongeveer 68.000 mensen behandeling voor verslaving aan bijvoorbeeld alcohol, drugs, medicijnen of gokken.

De inspectie ziet dat veel van deze organisaties slechts een deel van de zorg leveren, zoals alleen ontgifting of juist alleen nazorg, waardoor patiënten tussen wal en schip vallen en verschillende zorgverleners zonder onderlinge afstemming betrokken raken. Ook ontbreekt het volgens de IGJ vaak aan gespecialiseerde professionals, zoals verslavingsartsen, psychologen of psychiaters. Sommige nieuwe aanbieders zijn opgericht door mensen met eigen ervaringsdeskundigheid, maar leveren toch zorg zonder de geldende richtlijnen goed te volgen.

Verslavingsarts Ineke de Noord van de Vereniging voor Verslavingsartsen herkent dat beeld en waarschuwt dat de kwaliteit daaronder lijdt. Juist mensen met verslavingsproblemen hebben vaak ook psychische klachten, waardoor goede begeleiding cruciaal is om terugval te voorkomen. Eerder wees ook hoogleraar Arnt Schellekens al op grote kwaliteitsverschillen en het weigeren van zwaardere patiënten door sommige instellingen.

De IGJ roept daarom op tot meer samenwerking binnen de sector en scherpere controle door zorgverzekeraars. Binnenkort praat de inspectie hierover ook met het ministerie, omdat de problemen volgens haar structureel en ernstig zijn.