Coronaverhoren: NCTV blijft buiten schot bij schending van mensenrechten

In dit artikel:

De auteur betoogt dat de recente coronaverhoren bevestigen wat onafhankelijk onderzoek van Indepen vier jaar geleden al concludeerde: veel maatregelen, zoals de avondklok, kwamen nooit op degelijke wetenschappelijke onderbouwing. In deze balans geeft de tekst aan dat vooral twee politici — Mark Rutte en Hugo de Jonge — zich sterk hebben gemaakt voor invoering van de avondklok, terwijl anderen uiteindelijk zwichtten voor hun druk. Kajsa Ollongren zou zich tot het laatst tegen de maatregel hebben verzet.

Ook krijgt RIVM-directeur Jaap van Dissel kritiek: volgens de schrijver had hij een dubieuze dubbele rol en leverde het RIVM op verzoek grafieken die het beleid leken te ondersteunen. Een voorbeeld uit de verhoren is burgemeester Bruls, die aanvankelijk om betere onderbouwing vroeg maar een week later toch instemde met dezelfde cijfers, aangevuld met een nieuwe uitleg over bezoekbeperkingen als reden voor de maatregel — een uitleg die de auteur als onlogisch bestempelt.

Wat in de verhoren volgens de tekst ontbreekt, is aandacht voor de rol van de diensten, met name de NCTV (Nationaal Coördinator Terrorismebestrijding en Veiligheid). Woo-openbaarmakingen zouden aantonen dat de NCTV een duistere, sturende rol speelde en dat betrokkenen een getraind script volgden, terwijl vragen over motieven, de steun van de NCTV en mogelijke NAVO-invloed onbeantwoord blijven.

Voorts haalt de auteur ex-kamervoorzitster Khadija Arib aan: er wordt weinig waarheidsvinding gedaan; de onderzoeken richten zich vooral op procedurele naleving. Als voorbeeld wordt het mondkapjesbeleid genoemd: ondanks twijfel over effectiviteit werden ze verplicht en handhaving en rechtspraak richtten zich volgens de tekst meer op de juridische kaders dan op inhoudelijke toetsing. Conclusie: de verhoren laten slachtoffers zonder de rechtvaardiging en uitleg die zij zoeken en velen blijven zich misleid voelen door politiek, media en instituties.