Corona, stikstof, klimaat en toeslagen: hoe modellen de samenleving ontwrichten

In dit artikel:

Tijdens zijn verhoor bij de coronacommissie bekritiseerde Maurice de Hond opnieuw de manier waarop de overheid tijdens de pandemie op modellen vertrouwde. Volgens het artikel kregen berekeningen in Den Haag een bijna onaantastbare status, terwijl de aannames eronder vaak onzeker of oncontroleerbaar waren. Daardoor zouden eerdere beslissingen, zoals de zware lockdown en de inschatting dat er duizenden IC-bedden nodig waren, zijn gebaseerd op te optimistische of onjuiste voorspellingen; later bleek een RIVM-model volgens de auteur er flink naast te zitten.

De tekst plaatst die kritiek breder en stelt dat hetzelfde patroon terugkomt in andere dossiers, zoals stikstof, klimaat, oorlogvoering en de toeslagenaffaire: ingewikkelde modellen zouden beleid sturen zonder voldoende openheid over de gebruikte gegevens en wegingen. Ook wordt gewezen op de rol van Pieter Omtzigt, die eerder al vraagtekens zette bij modeldenken in de politiek. De kern van het betoog is dat de Nederlandse overheid volgens de auteur te weinig ruimte laat voor tegenspraak wanneer beleid wordt gerechtvaardigd met cijfers en computermodellen.