Corona-beulen op het matje: Parlementaire enquête start verhoren Rutte, De Jonge en Van Dissel
In dit artikel:
Vanaf deze week moeten Mark Rutte, Hugo de Jonge en Jaap van Dissel verschijnen voor de parlementaire enquêtecommissie corona, die het kabinetbeleid tijdens de coronacrisis nader gaat onderzoeken. Het artikel brengt getuigenissen van zorgverleners en uitvaartondernemers samen die beschrijven hoe de nadruk op ziekenhuizen en strikte landelijke regels grote schade zou hebben aangericht in de ouderenzorg en de uitvaartsector.
Geriatrisch specialist Joes Meens, die tijdens de crisis in verpleeghuizen in Nieuwegein werkte, spreekt van schrijnende taferelen: massale sterfte, nauwelijks ruimte voor rouwverwerking en een rigide bezoekverbod dat oudere bewoners vooral psychisch zwaar trof. Mensen met dementie raakten van slag door bezoekende familieleden in beschermende kleding; volgens Meens leidde die isolatie bij sommigen zelfs tot depressie en gewilde levensmoeheid. Het verpleeghuis waarin hij werkte nam later uit eigen beweging risico’s door het bezoek deels te herstellen — een omschrijving van wat hij noemt “burgerlijke ongehoorzaamheid” tegen de landelijke regels. Meens vertelt ook dat hij zelf een burn-out overhield aan de periode.
Uitvaartondernemer Jos Buitelaar bevestigt dat de aandacht van het kabinet vooral naar ziekenhuizen ging en dat de uitvaartbranche tekort kwam aan beschermingsmiddelen. Hij beschrijft praktische en menselijke problemen: rouwenden die partners niet mochten begraven door quarantainevoorschriften, personeel dat dagenlang dezelfde beschermingskleding moest dragen en noodgedwongen handhaving van maximale bezoekersaantallen bij uitvaarten. Die restricties leidden tot spanningen en soms dreigende confrontaties met families; Buitelaar zegt regels regelmatig diplomatiek te omzeilen om escalaties te voorkomen. Hij benadrukt dat het verbod op rouwbezoek ook het geestelijk welzijn van nabestaanden raakte, niet alleen medische belangen.
Het artikel stelt dat de politieke en mediagerichte focus op ziekenhuiscapaciteit ten koste ging van andere schakels in de zorgketen, en eist dat de enquête de beweegredenen en gevolgen van het beleid onthult. De getuigenissen worden gepresenteerd als bewijs dat de maatregelen verregaande persoonlijke, sociale en psychische gevolgen hadden en dat er behoefte is aan verantwoording en verbetering van crisisbeleid om soortgelijke schade in de toekomst te voorkomen.