Controverse in Europees Parlement: EVP beschuldigd van overleg met AfD-groep
In dit artikel:
Recent onderzoek van het Duitse persbureau dpa wijst erop dat leden van de EVP-fractie in het Europees Parlement mogelijk informele samenwerking hebben gehad met extreemrechtse fracties bij het vormgeven van een wetsvoorstel over migratie. Centraal stond een WhatsApp-groep waarin vertegenwoordigers van verschillende fracties maandenlang zouden hebben overlegd over een rapport dat onder meer de inzet van opvanglocaties buiten de EU – zogeheten return hubs voor afgewezen asielzoekers – mogelijk maakt.
Volgens dpa liepen christendemocraten, sociaaldemocraten en liberalen aanvankelijk vast over de tekst. Toen de sociaaldemocraten geen steun gaven, zouden EVP-vertegenwoordigers het voorstel hebben besproken met fracties aan de rechtervleugel, waaronder ESN (waarin ook de Duitse AfD zit), EKR en PfE. Daarna vond er naar verluidt een bijeenkomst plaats waarbij europarlementariërs van ESN, EKR, PfE en EVP gezamenlijk aan een nieuwe versie werkten. Na het overleg werd volgens het persbureau dankbaarheid geuit over de samenwerking.
De onthullingen stuitten op felle politieke kritiek. In Duitsland en Brussel waarschuwen politici van sociaaldemocraten, Groenen en liberalen dat de ongeschreven regel om niet samen te werken met radicaal-rechtse partijen – de zogeheten ‘brandmuur’ – onder druk komt te staan. Duitse waarnemers wijzen erop dat de AfD door de binnenlandse veiligheidsdienst als rechtsextremistisch wordt aangemerkt, wat de gevoeligheid van elk contact met die partij vergroot.
EVP-fractieleider Manfred Weber ontkent dat er sprake is van structurele samenwerking met extreemrechts en benadrukt dat de grens tegen dergelijke partijen voor zijn fractie blijft gelden. Hij stelde tevens dat hij geen beheer heeft over informele chatgroepen van medewerkers. Ook de CDU/CSU zeggen samenwerking met de AfD uit te sluiten. De controverse raakt niet alleen Duitsland: de EVP omvat christendemocratische partijen uit meerdere lidstaten, zoals het Nederlandse CDA en ChristenUnie, waardoor de kwestie Europese gevolgen heeft.
De affaire illustreert hoe lastig het is om meerderheden te vormen rond migratiebeleid in Brussel en versterkt het debat over de vraag of centrumrechtse partijen steeds vaker op steun van extreemrechtse fracties leunen om strengere regels door te drukken. Of er daadwerkelijk structurele of herhaalde samenwerking plaatsvond, zal nader onderzocht moeten worden.