Complexe reddingsactie in Nepalese tunnels: „Gangen moet je gelijk weer stutten, en dat is een lastig werkje"

In dit artikel:

Zes dagen nadat een verwoestende vloedgolf delen van Nepal trof, zitten naar schatting 933 werknemers vast in tunnels bij waterkrachtcentrales. Reddingswerkers proberen hen op verschillende locaties te bereiken, maar worden gehinderd door overstromingen, instortingen en gebrekkige apparatuur.

Birkam Karki, reddingscoördinator van de Nepalese bergbeklimmersvereniging, zegt dat sommige werknemers er zelf in slaagden uit de tunnels te komen en om hulp vroegen. In Trishuli konden Karki en zijn collega’s de ingang bereiken, maar niet diep genoeg komen. Ze vonden daar geen overlevenden, alleen lichamen. Maandag richt de operatie zich op een tunnel in Chilime, waar mogelijk nog zes mensen vastzitten. Nepalese en Indiase militairen en extra ingenieurs helpen daarbij. Karki houdt hoop, omdat het grote complex meerdere luchtwegen heeft en er mogelijk nog overlevenden zijn.

Volgens speleoloog en reddingsdeskundige Erik Birkhoff is de situatie bijzonder gevaarlijk en onoverzichtelijk. Hulpverleners moeten eerst vaststellen waar mensen zitten, bijvoorbeeld met verkenningsteams, een robot, boorgaten of door luchtstromen te volgen. Daarna moeten ze zich al gravend een weg banen, waarbij de gangen direct gestut moeten worden om nieuwe instortingen te voorkomen.

Of de werknemers het kunnen overleven, hangt vooral af van de aanwezigheid van drinkwater en gezonde lucht. In een droge tunnel kunnen mensen volgens Birkhoff enkele weken volhouden, maar zonder ventilatie of een werkende pompinstallatie kan zuurstofgebrek snel fataal worden.