Columnist Vera (48) vindt dat ze moet stoppen met ozempic: 'Maar tegelijkertijd denk ik: hell no'

In dit artikel:

Journalist Vera Spaans begon met het GLP‑1‑middel ozempic om af te vallen en ervoer meteen dat het “als valsspelen” voelt. Het artikel onderzoekt deze week waarom veel gebruikers na verloop van tijd stoppen met afslankmedicatie. Kernpunten: mensen haken af door bijwerkingen (misselijkheid, maag‑darmklachten, soms verminderde energie), door kosten en beperkte vergoedingen, door teleurstelling wanneer gewichtsverlies stagneert of terugkeert na stoppen, en door maatschappelijke of persoonlijke bezwaren over afhankelijkheid van medicijnen voor gewichtsbeheersing. Daarnaast spelen praktische zaken mee: dagelijkse of wekelijkse injecties, gebrek aan langdurige onderzoeksgegevens, en het idee dat medicatie zonder blijvende gedragsverandering geen duurzame oplossing biedt.

Artsen benadrukken dat goede begeleiding, realistische verwachtingen en combinatie met dieet en beweging de kans op succes vergroten. Voor sommigen wegen de voordelen — sneller gewichtsverlies en verbetering van gezondheidsmarkers zoals bloedglucose — echter zwaarder dan de nadelen. De discussie raakt ook aan ethische en sociale vragen: wie krijgt toegang tot deze middelen, en wat zegt massaal gebruik over hoe we met lichaamsgewicht en gezondheid omgaan?

Achtergrond: ozempic (semaglutide) is oorspronkelijk ontwikkeld voor diabetes maar wordt steeds vaker gebruikt tegen obesitas; het middel werkt op het eetlust‑systeem en vereist doorgaans langdurig gebruik voor blijvende effecten.