Column: Trumps strafkorting

In dit artikel:

Sinds kort is de Amerikaanse staatsschuld met meer dan 45.000 dollar gestegen, wat neerkomt op het jaarinkomen van een gemiddelde Amerikaan per seconde. Volgens het onafhankelijke Congressional Budget Office zal de staatsschuld dit jaar het niveau van de totale binnenlandse economie bereiken, iets wat zelfs tijdens de Tweede Wereldoorlog niet gebeurde. Dit cijfer is berekend zonder rekening te houden met het nieuwe begrotingsvoorstel van voormalig president Trump, de zogenaamde 'big beautiful bill'. Dit pakket, dat belastingverlagingen, extra uitgaven aan defensie en grensbewaking omvat, zou de schuld de komende tien jaar jaarlijks met circa 3 biljoen dollar laten toenemen, bovenop de huidige schuld van meer dan 36 biljoen dollar. Als gevolg hiervan hebben de grote kredietbeoordelaars de AAA-rating van de Amerikaanse staatsleningen ingetrokken, en is de tienjaarsrente gestegen naar 4,10 procent.

De oplopende rentelasten maken het moeilijker om de schuld te beheersen omdat hogere kosten de druk verhogen om óf de uitgaven te beperken, óf de inkomsten te verhogen. Pogingen om miljarden te besparen, zoals het "Doge"-project van Elon Musk, zijn tot nu toe grotendeels mislukt, en ook de vermeende opbrengsten uit nieuwe handelsheffingen – oorspronkelijk door de regering Trump geraamd op 6 biljoen dollar – bleken overdreven optimistisch. Nu deze beide strategieën teleurstellen, introduceert de regering-Trump een nieuwe maatregel om buitenlandse investeerders uit landen met ongunstige belastingregimes extra te belasten. Het idee is dat zij, als profiteur van de Amerikaanse economie, meer zouden moeten bijdragen.

Hoewel dit voor de president aantrekkelijk klinkt, zal deze maatregel naar verwachting de rendementen voor buitenlandse beleggers verlagen, wat waarschijnlijk de koersen van aandelen en obligaties, inclusief die van de Amerikaanse overheid, zal drukken. Dit roept de vraag op wie uiteindelijk de enorme Amerikaanse staatsschuld zal financieren, aangezien de aantrekkelijkheid voor buitenlandse investeerders afneemt. Jan Maarten Slagter, ceo van IBFD, deelt deze inzichten vanuit persoonlijke ervaring en benadrukt daarmee de complexiteit en urgentie van het Amerikaanse schuldenvraagstuk.