Column: Pensioengeld ook deels inzetten vóór pensioendatum, naar eigen inzicht
In dit artikel:
Het recent verworpen amendement van Agnes Joseph (NSC) en de Wet toekomst pensioenen (Wtp) onderstrepen het ontbreken van echte keuzevrijheid binnen het huidige pensioenstelsel. Terwijl de Wtp als doel had om meer maatwerk en opties te bieden, ontbreekt deze flexibiliteit nog steeds in het ontwerp. Zo biedt de wet nu alleen de mogelijkheid om het pensioen uiterlijk tien jaar voor de AOW-leeftijd te laten ingaan, zonder dat dit gecombineerd kan worden met eerder stoppen met werken. Echte personalisering, waarbij pensioen meer op individuele wensen aansluit, is nog onvoldoende geïntegreerd, terwijl dat zowel door voor- als tegenstanders van de Wtp wordt gewenst.
Theo Gommer, managing partner bij Gommer Advocaten, benadrukt het belang van keuzemogelijkheden binnen het pensioenstelsel. Hij pleit onder meer voor een algehele pensioenplicht met een toereikend pensioen voor alle werkenden en stelt vijf wensenlijstpunten voor: keuzevrijheid in pensioenuitvoerder, mogelijkheid tot gedeeltelijk tijdelijk pensioen naast lumpsum en hoog/laag constructies, verruimde hoog/laag verhoudingen, geen AOW-premies bij vervroegde pensioenuitkering, en de mogelijkheid om pensioengeld deels vóór de pensioendatum in te zetten. Deze voorstellen zouden vooral zwaar beroepers ten goede komen, omdat zij gemiddeld korter leven.
Gommer stelt dat pas wanneer individuen écht kunnen kiezen, er meer betrokkenheid bij pensioenen zal ontstaan. Keuzevrijheid moet daarom toegestaan worden, ook al is het geen verplichting. Deze benadering sluit aan bij onderzoeksresultaten van Netspar, waaruit blijkt dat maatwerk niet alleen financieel maar ook op immaterieel vlak meerwaarde biedt. De discussie rondom de Wtp laat zien dat hoewel het pensioenstelsel toe is aan modernisering en personalisering, de implementatie hiervan nog stappen moet zetten om aan de verwachtingen van de deelnemers te voldoen.
Vandaag Inside: Tina Nijkamp houdt het niet meer na opmerkingen van Valentijn Driessen: 'Sorry!'