Column Jan van Poppel: 'Anno 2026 laten we de oceaan nog steeds grotendeels voor wat hij is'

In dit artikel:

Kolumnist Jan van Poppel waarschuwt dat ondanks steeds scherpere wetenschappelijke signalen over de achteruitgang van de oceaan, het publiek en beleidsmakers vaak wegkijken — een houding die uiteindelijk duur kan worden. In een onderzoek uit 2021 voor De Correspondent concludeerde hij dat de oceaan weinig publieke betrokkenheid oproept, ook al staat er veel op het spel.

Van Poppel benadrukt hoe cruciaal de zeeën zijn: ze leveren naar schatting de helft van de zuurstof die we inademen, nemen ongeveer een kwart van onze CO₂-uitstoot op en hebben sinds de industriële revolutie meer dan negentig procent van de extra door broeikasgassen veroorzaakte warmte geabsorbeerd. Tegelijkertijd staan plannen als diepzeemijnbouw — het afschrapen van de zeebodem voor grondstoffen — symbool voor beleidskeuzes die deze vitale functies bedreigen.

De kernboodschap is dat het negeren van signalen over oceaanschade niet louter een ver-van-mijn-bed-kwestie is: de gezondheid van de oceaan is direct verbonden met klimaatstabiliteit en levensonderhoud. Van Poppel roept impliciet op tot meer publieke aandacht en strengere afwegingen bij ingrepen die onomkeerbare schade kunnen veroorzaken.