Coalitie verwacht 'een boel ellende' in de uitvoering, maar schaart zich achter Europees Migratiepact
In dit artikel:
Coalitiefracties D66, VVD en CDA in de Eerste Kamer zijn voornemens te stemmen voor de invoering van het Europese Migratiepact, ondanks flinke twijfels over de uitvoerbaarheid. Het pact regelt op EU-niveau de screening en registratie bij de buitengrenzen, uniformere en veel snellere asielprocedures (standaard maximaal zes maanden, bij duidelijk kansloze aanvragen drie maanden) en afspraken over terugkeer naar herkomstlanden of naar andere lidstaten.
Tijdens de behandeling in de senaat kwamen vooral praktische bezwaren naar voren. Veel senatoren twijfelen of lidstaten tijdig en betrouwbaar kunnen samenwerken: meerdere landen zijn nog niet klaar met het gezamenlijke registratiesysteem en de uitvoering vergt aanzienlijke capaciteit. CDA-senator Madeleine van Toorenburg waarschuwt dat de uitvoering „een sprong in het diepe” is en verwacht dat het op veel plaatsen mis zal gaan. Een bijzonder gevoelig onderdeel is de mogelijkheid om in uitzonderlijke gevallen minderjarige asielzoekers vast te zetten; dat levert een moreel en juridisch dilemma op omdat er gevallen zijn van ouders die kinderen vooruitsturen om later te laten overkomen.
D66 en VVD delen de pragmatische inslag: zij erkennen uitvoeringsproblemen maar vinden dat niets doen geen optie is en willen het pact een kans geven. De PVV-fractie in de senaat laat haar uiteindelijke stem nog open; in de Tweede Kamer stemde de partij wel vóór. Naast de drie coalitiepartijen lijkt ook steun mogelijk van onder meer BBB, JA21, ChristenUnie, SGP en enkele eenlingen, waardoor een meerderheid waarschijnlijk is.
Belangrijk om te weten: het Migratiepact treedt op EU-niveau op 12 juni in werking; ook als Nederland de nationale wetten niet aanpast, blijft het gebonden aan het EU-recht. Bij uitblijvende implementatie kan de Europese Commissie een inbreukprocedure starten en het Hof van Justitie boetes of dwangsommen opleggen. Asielminister Bart van den Brink (CDA) noemt het pact vol kansen maar benadrukt dat de startpositie in Nederland moeilijk is — de IND kampt met achterstanden en het opvangcentrum in Ter Apel is overbelast — en dat aanpassing van nationale wetgeving nodig is om de uitvoering hanteerbaar te maken.