COA schokt met overplaatsing dader steekpartij Amstelveen (pakje sigaretten) - probleemverplaatsing in volle gang

In dit artikel:

Vorige week woensdag ontaardde een conflict in het asielzoekerscentrum Legmeer in Amstelveen in geweld: wat begon als een ruzie om een pakje sigaretten escaleerde waarbij een bewoner met een mes in zijn arm werd gewond. Drie bewoners waren betrokken; het slachtoffer hoefde niet naar het ziekenhuis maar ging wel naar de huisarts. De politie greep in en hield een verdachte kort aan, waarna die weer werd vrijgelaten.

In plaats van langdurige hechtenis, straf of uitsluiting koos het Centraal Orgaan opvang asielzoekers (COA) ervoor de aangehouden bewoner te overplaatsen naar een andere opvanglocatie elders in Nederland. Dat besluit roept veel kritiek op in het artikel: de auteur noemt het geen oplossing maar het verplaatsen van het probleem, waarbij een potentieel gevaar voor andere opvangplaatsen en hun omwonenden ontstaat. De kritiek is dat met zo’n aanpak de dader in het systeem blijft en dat veiligheid zo een administratieve kwestie wordt in plaats van een handhavingsprobleem.

Het stuk vergelijkt de reactie op geweld binnen het asielstelsel met de gangbare aanpak voor gewone burgers — waar geweld doorgaans leidt tot vervolging — en stelt dat binnen het asielsysteem een ander, versoepeld regime lijkt te gelden. De schrijver vraagt zich af hoeveel incidenten er nog moeten plaatsvinden voordat beleidsmakers in Den Haag ingrijpen en pleit voor veel strengere maatregelen: vasthouden bij geweldpleging en bij herhaaldelijk geweld uitzetting uit het opvangsysteem. Ook wordt benadrukt dat belastingbetalers uiteindelijk meebetalen aan huisvesting van degene die is overgeplaatst.

Ter context: het COA is verantwoordelijk voor de opvang van asielzoekers in Nederland en opereert binnen juridische en procedurele kaders die bepalen wat mogelijk is met bewoners die in afwachting zijn van een verblijfsbesluit. Die beperkingen verklaren deels waarom directe uitzetting of langdurige detentie niet altijd mogelijk zijn, maar volgens de auteur mogen ze geen excuus zijn om incidenten louter administratief weg te schuiven.

Het artikel eindigt met een politieke oproep om onafhankelijke media en kritische geluiden te steunen.