Claudette Colvin (86) overleden, burgerrechtenactivist die nog vóór Rosa Parks haar plaats in de bus niet wou afstaan

In dit artikel:

Claudette Colvin (86) is in Texas overleden. Als 15-jarig meisje weigerde zij op 2 maart 1955 in Montgomery (Alabama) haar plaats in een bus af te staan aan een witte passagier, maanden vóór de bekendere actie van Rosa Parks. De buschauffeur riep de politie, Colvin werd gearresteerd en beschuldigd van het overtreden van segregatiewetten en van geweld tegen een agent; ze verklaarde zelf dat ze zich had verzet. De veroordelingen voor het schenden van de rassenwetten werden later vernietigd.

Colvin bleef decennialang relatief onbekend totdat in 2009 een boek over haar leven verscheen. Ze zag haar daad bewust als verzet, geïnspireerd door voorgangers als Harriet Tubman en Sojourner Truth. Haar verklaring dat ze zich niet had laten wegduwen door racistische regels illustreerde haar principiële houding en jeugdige vastberadenheid.

Hoewel Rosa Parks’ weigering op 1 december 1955 het nationale publiek en leiders als Martin Luther King Jr. mobiliseerde en leidde tot de langdurige bussenboycot in Montgomery, speelde Colvin ook een concrete rol in de juridische strijd tegen bussegregatie. In de rechtszaak Browder v. Gayle — die door de NAACP werd aangespannen en waarin vier zwarte vrouwen, waaronder Colvin, als eisers optraden — oordeelde het Amerikaanse Hooggerechtshof uiteindelijk dat segregatie op bussen ongrondwettelijk was; dit besluit kwam op 20 december 1956, na een boycot van 381 dagen.

Na haar betrokkenheid bij de burgerrechtenbeweging verhuisde Colvin eind jaren 50 naar New York, waar ze decennialang als verpleegkundige werkte. De Claudette Colvin Legacy Foundation riep bij haar overlijden haar moed en doorzettingsvermogen in herinnering en noemde haar “een erfenis van moed” die heeft bijgedragen aan verandering in de Amerikaanse geschiedenis.

Colvin wordt inmiddels erkend als een belangrijke, maar lange tijd onderschatte pionier van de moderne burgerrechtenbeweging — iemand wiens vroegtijdige verzet zowel juridisch als symbolisch bijdroeg aan het ondermijnen van rassenscheiding in het openbaar vervoer.