Christelijke stem krijgt nieuw geluid bij Democraten

In dit artikel:

Steeds meer predikanten, seminaristen en voormalige geestelijken stellen zich namens de Democratische Partij kandidaat voor het Amerikaanse Congres. Volgens Religion News Service hebben dit jaar minstens twaalf geestelijken geprobeerd een federale kandidatuur te bemachtigen; begin augustus waren er minstens zeven officieel kandidaat voor de verkiezingen in november.

De opvallendste kandidaten zijn James Talarico uit Texas en Adam Hamilton uit Kansas. Talarico, die aan een presbyteriaans seminarie studeert, won in maart de Democratische voorverkiezing voor de Senaat. Hamilton, voorganger van een grote methodistische kerk, won onlangs eveneens de Democratische Senaatsvoorverkiezing in Kansas. Voor het Huis van Afgevaardigden doen onder anderen baptistenpredikant Frederick Haynes, luthers predikant Sarah Trone Garriott en presbyteriaanse predikanten Lindsay James en Matt Schultz mee.

Met de geestelijke kandidaten proberen de Democraten christelijke kiezers ervan te overtuigen dat zij ook binnen hun partij een politieke thuisbasis hebben. Politicoloog David Campbell ziet de strategie als een poging om het Republikeinse beeld te doorbreken dat alleen die partij christelijke waarden vertegenwoordigt. Ook niet-geestelijke Democratische kandidaten, zoals de lutherse gouverneurskandidaat Rob Sand in Iowa, spreken zich nadrukkelijker uit over hun geloof.

De betrokken geestelijken vertegenwoordigen doorgaans moderne theologische en maatschappelijke standpunten. Talarico ziet Jezus vooral als een voorbeeld van naastenliefde en steunt het recht op abortus en lhbti-rechten. Senator en predikant Raphael Warnock zegt dat christenen teleurgesteld raken in de verharding en het religieuze extremisme binnen de Republikeinse politiek, waaronder het christelijk nationalisme.

Witte evangelische christenen stemden vanaf de jaren tachtig steeds vaker Republikeins, terwijl veel zwarte christenen Democratisch bleven stemmen. De Democratische Partij werd bovendien religieus diverser, maar verloor volgens Campbell het contact met christelijke gemeenschappen. De nieuwe kandidaten moeten dat herstellen en christenen terugwinnen die hun geloof belangrijk vinden, maar zich niet meer herkennen in de Republikeinse koers. Conservatieve christenen betwijfelen hun invloed en noemen hen spottend ‘pino’s’: pastors in name only.