China gunt Trump spectaculaire ontvangst, maar heeft weinig ontzag voor VS
In dit artikel:
Woensdag wordt Donald Trump in China ontvangen voor een staatsbezoek waarbij zowel symboliek als praktische belangen centraal staan. De bijeenkomst met president Xi Jinping in Beijing moet vooral concrete successen opleveren die Trump thuis als een overwinning kan presenteren; zijn persoonlijke onderhandelingsstijl en politieke noodzaak (lage populariteit, recente tegenslagen waaronder de oorlog met Iran) vergroten die urgentie.
De relatie tussen Washington en Peking is de afgelopen acht jaar sterk veranderd. De handelsoorlog die Trump in 2018 begon, escaleerde sinds het aantreden van zijn tweede termijn en leidde tot hoge importtarieven; in oktober 2025 bereikten beide leiders in Zuid-Korea een tijdelijk bestand. Nu zoekt Trump instemmingen om dat bestand te behouden en nieuwe, zichtbare deals te sluiten: grotere afname van Amerikaanse sojabonen, afspraken over zeldzame aardmetalen (waar China een dominante positie heeft) en zakelijke toegang voor grote Amerikaanse bedrijven. Hij reist met een prominente zakendelegatie mee — onder anderen topmensen van NVIDIA, Apple, Tesla/Elon Musk en Boeing — om commerciële concessies van Peking te stimuleren.
De tour van Trump werd zes weken uitgesteld vanwege de onrust in het Midden-Oosten. Een belangrijk politieke inzetpunt is juist dat conflict: Trump zal Xi waarschijnlijk vragen Iran te bewegen tot de-escalatie en heropening van de Straat van Hormuz, een kwestie waarin China als grote afnemer van Iraanse olie een duidelijk belang heeft.
China zet het bezoek met minder spektakel neer dan in 2017, maar de keuze om Trump op eigen bodem te ontvangen weerspiegelt Pekings zelfvertrouwen en veranderde machtspositie. In binnenlandse Chinese media wordt de VS vaak voorgesteld als een dalende macht; de Iraanoorlog versterkt dat beeld. Tegelijk hebben beide landen economische prikkels om samen te werken: China kampt met een zwakke binnenlandse vraag en vastgoedproblemen, waardoor handelsakkoorden aantrekkelijk zijn.
Op korte termijn zijn vooral ‘inkoppertjes’ te verwachten: soja-orders, vliegtuigdeals en samenwerkingen tegen drugssmokkel. Op geopolitiek vlak blijven de verwachtingen voorzichtig: Xi zal Taiwan hoog op de agenda zetten en regiolanden vrezen dat Trump wankel of ambigu kan lijken over Amerikaanse steun aan Taiwan — iets waar Peking graag politieke winst uit zou halen.