Champions League, jonkies, ongelukkige transfers: het gebrek aan fitheid bij Ajax verklaard
In dit artikel:
Ajax kampt dit seizoen met een structureel fysiek probleem: de ploeg valt steevast terug na rust, wat geleid heeft tot het verlies van punten en meerdere late tegengoals. Interim-trainer Óscar García omschreef de conditie van zijn spelers als zorgelijk na opnieuw een terugval tegen PSV, waarin Ajax na een sterke start instortte en in de slotfase een gelijkmaker moest incasseren.
Cijfers illustreren het probleem helder: in 2026 scoorde Ajax 21 keer in de eerste helften maar slechts 8 keer na de pauze; tegendoelpunten stijgen van 4 voor rust naar 13 erna. Ook het aantal schoten dat Ajax incasseert schiet na rust omhoog van 50 in alle eerste helften tot 125 na rust (een toename van 150%). Het aandeel verloren duels groeit gemiddeld met circa 5 procent in de tweede helft. Collectief tactische tegenstellingen van tegenstanders blijken Ajax vaak de das om te doen: minder balbezit en slordiger passen leiden tot meer fysieke duels die de ploeg na 45 minuten niet meer wint.
Oorzaken zijn meervoudig en deels structureel. Een belangrijke factor is het ontbreken van continuïteit in selectie en staf: veel transfers, het inbrengen van jonge spelers die plots langdurig basis moeten spelen, én vier verschillende trainers binnen één jaar. Die wisselingen beïnvloeden trainingsopbouw en belastbaarheid; wetenschappelijke inzichten suggereren dat plotselinge verhoging van acute belasting het blessurerisico en de vermoeidheid verhoogt. Daarnaast misten enkele nieuwe aanwinsten, zoals Oscar Gloukh, Ko Itakura en Kasper Dolberg, de volledige voorbereiding omdat ze laat arriveerden, waardoor hun fysieke integratie vertraagd is.
De terugkeer naar Europese topwedstrijden (Champions League) vergroot de belasting verder: korte herstelperiodes en intensieve duels stapelen zich op. Voormalig trainer Francesco Farioli waarschuwde eerder al dat de selectie fysiek nog niet opgewassen was voor dat niveau en pleitte zonder resultaat voor meer body en betere randvoorwaarden voor herstel. Sportief directeuren en staf, waaronder Marijn Beuker, signaleren ook dat de jeugdproductie stagneert omdat jonge spelers het tempo en de intensiteit van seniorentrainingen en competitie moeten leren volhouden.
Kortom: het probleem is geen toevallige vormdip maar een samenspel van late transfers, gebrek aan voorbereiding voor veel spelers, hoge wedstrijddruk en gebrek aan continuïteit in trainingsmethoden. Herstel vereist structurele aanpassingen in selectiebeleid, belastingsopbouw en herstelmanagement — geen snelle oplossing van enkele weken.