CDA-minister Sterk dekt de inspectie: een demente vrouw een jaar niet gedoucht, en toch 'geen aanleiding' tot onderzoek

In dit artikel:

In verpleeghuis Nieuw Tamarinde van Careyn in Utrecht zou een dementerende vrouw volgens haar familie ongeveer een jaar lang niet zijn gedoucht. Ook andere bewoners zouden in slechte omstandigheden hebben verkeerd, met onder meer dikke luiers, vet haar en onvoldoende warmte. Daarover kwamen signalen binnen bij de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ), nadat RTV Utrecht hier in oktober over berichtte. Een vakbond pleitte vervolgens voor het sluiten van afdelingen.

SP-Kamerlid Sarah Dobbe vroeg minister van Volksgezondheid en Ouderenzorg Mirjam Sterk op 15 oktober waarom de inspectie niet had ingegrepen. In haar antwoord van 9 november legt Sterk uit dat de IGJ onderscheid maakt tussen signalen en meldingen. Zorgen van familieleden en andere betrokkenen worden volgens die werkwijze als signalen geregistreerd. Pas wanneer er voldoende of ernstige signalen zijn, besluit de inspectie tot nader onderzoek.

Volgens Sterk heeft de IGJ de informatie over Nieuw Tamarinde, samen met andere gegevens over Careyn, beoordeeld. Dat leidde niet tot een onderzoek. De inspectie hield alleen contact met Careyn over de situatie. Careyn erkende eind oktober tegenover RTV Utrecht wel dat eerdere signalen onvoldoende serieus waren genomen en dat daardoor te laat was ingegrepen.

Dobbe vroeg ook of de Wet zorg en dwang correct was toegepast wanneer bewoners zich tegen verzorging verzetten. Sterk zei dat zij dat in deze zaak niet kan beoordelen. De minister sprak wel haar medeleven uit, maar kondigde geen aanvullend onderzoek of opdracht aan de inspectie aan. Ook verwees zij bij het personeelstekort naar kabinetsplannen zoals minder administratie, meer technologie en een studie- en loopbaanplatform voor de ouderenzorg.

De auteur bekritiseert zowel de IGJ als de minister omdat zij volgens hem te afwachtend hebben gehandeld bij mogelijke verwaarlozing van kwetsbare ouderen. Hij vindt dat de inspectie Nieuw Tamarinde onmiddellijk als formele melding moet onderzoeken, daarover openbaar moet rapporteren en verantwoordelijke bestuurders aan termijnen voor verbetering moet binden. Ook zou familie die ernstige verwaarlozing meldt niet slechts een ‘signaal’ moeten kunnen afgeven, maar recht moeten krijgen op een verplicht onderzoek.