CDA-minister Bart van den Brink bedriegt de kiezer: het COA rekent op 96.000 opvangplekken in 2028 en 51.000 asielaanvragen in 2027

In dit artikel:

In een Kamerbrief van 30 oktober schetst CDA-minister Bart van den Brink een veel grotere opvangbehoefte dan de politieke belofte van het kabinet om de asielinstroom te beperken doet vermoeden. Volgens de Meerjaren Productie Prognose van het COA zijn op 1 januari 2028 ongeveer 96.000 opvangplekken nodig, waaronder 5.600 plaatsen voor alleenstaande minderjarige vreemdelingen. Eerdere ramingen gingen uit van 88.000 plekken.

Het kabinet verwacht in het middenscenario circa 50.400 asielaanvragen in 2026 en 51.000 in 2027. Daaronder vallen ook nareizigers; voor 2026 worden er ongeveer 18.900 verwacht. Gemeenten houden daarnaast een opvangopgave van 109.000 plekken voor Oekraïners en moeten statushouders blijven huisvesten. De bezettingsgraad van de COA-locaties lag op 1 oktober 2026 al op 102,1 procent, tegenover een geplande 91 procent. Ook de opvang voor nareizigers in Zevenaar kampt volgens de brief met een tekort aan bedden.

De auteur plaatst deze cijfers tegenover een CBS-bericht over 13 procent minder eerste asielaanvragen in het derde kwartaal. Over de eerste drie kwartalen van 2026 lag het totale aantal aanvragers volgens het CBS echter 8 procent hoger dan een jaar eerder. De brief voorziet bovendien meer druk op de rechtbanken: bij een verwacht inwilligingspercentage van 24 procent zouden veel procedures volgen, terwijl de rechterlijke capaciteit volgens Van den Brink ongeveer 75.000 zaken per jaar bedraagt.

Verder stelt de minister dat de financiering van de asielketen tot en met 2035 structureel is vastgelegd, met een vaste ondergrens van 41.000 COA-plekken. Tegelijkertijd wordt de Spreidingswet verder uitgevoerd. Provincies moeten uiterlijk 30 november rapporteren, waarna eind december bindende verdeelbesluiten kunnen volgen. Gemeenten die niet meewerken, kunnen via een bestuurlijke escalatieladder uiteindelijk worden gedwongen; in het uiterste geval neemt het Rijk hun verplichtingen over.

De auteur concludeert dat het kabinet de instroom volgens hem niet werkelijk wil terugdringen, maar de opvang over Nederland wil spreiden en langdurig financieren. Hij bekritiseert de druk op gemeenten en de gevolgen voor woningmarkt en voorzieningen, en pleit voor intrekking van de Spreidingswet, het afschaffen van voorrang voor statushouders en een veel strenger asielbeleid.