Catherine Keyl reageert op toekomst bij Business class na 'bizar' interview met Harry Mens: 'Soms gaat hij echt te ver'

maandag, 25 mei 2026 (12:30) - De Telegraaf

In dit artikel:

Catherine Keyl en Harry Mens zorgden tijdens een recente aflevering van RTL 7’s Business class voor een ongemakkelijk, veelbesproken gesprek over genderrollen en de invloed van influencer Andrew Tate. Keyl, vaste gast in het programma, raakte gefrustreerd door de starre houding van Mens en noemde het later op Instagram “meest bizarre interview ever”. Mens verdedigde zijn opmerkingen publiekelijk en zei geen spijt te hebben: hij zou hetzelfde weer zeggen.

Het conflict draaide om Mens’ nostalgische waardering voor het plaatje van de moeder als thuiskracht — een rol die hij aantrekkelijk noemde en die hij toelichtte met herinneringen aan zijn eigen moeder — en Keyls zorg over jonge jongens die Anders denken over vrouwen door invloeden als Tate. Keyl benadrukte bij Shownieuws en in een later interview met het ANP dat ze belangrijke maatschappelijke problemen wilde aansnijden, zoals docenten die niet weten hoe ze moeten omgaan met achtjarige jongens die al denken dat vrouwen alleen mooi moeten zijn en stil moeten zijn. Ze overweegt of ze in de toekomst nog terugkeert naar Mens’ programma, maar stelt dat het thema nu wel meer aandacht krijgt dan bij een ‘gewone’ uitzending.

Het opstootje trok veel commentaar op sociale media, maar leidde niet tot extra kijkers: volgens Stichting Kijkonderzoek keken zondagochtend ongeveer 16.000 mensen, een gebruikelijk aantal voor Business class. Tijdens het item liep de spanning op: Keyl verklaarde ten einde raad dat ze het gesprek “helemaal niks” vond en kondigde met enige ironie aan haar vergoeding te verdubbelen; Mens vervolgde onverstoord met een reportage van zijn dochter Suze.

Naast Tate kwamen ook andere uitspraken van Mens ter sprake: hij noemde opiniemaakster Lale Gül op een denigrerende manier en had scherpe woorden over Melania Trump. Mens houdt vast aan zijn stijl en weigert zijn woorden terug te nemen, terwijl Keyl vasthoudt aan haar intentie het gesprek over zorgwekkende normbeelden te blijven voeren.