Catherine Keyl over manosfeer: 'Is je moeder dan ook een vrouw die je minacht?'

In dit artikel:

De Britse internetpersoonlijkheid Andrew Tate en aanverwante online netwerken — de zogenaamde “manosphere” — hebben volgens columniste Catherine Keyl ook Nederlandse scholen bereikt. In haar bespreking van Louis Theroux’ documentaire Inside the Manosphere schetst Keyl hoe schadelijke, misogynistische boodschappen van influencers via social media en gedeelde clips jongeren bereiken en hen een vertekend, agressief beeld van mannelijkheid voorhouden.

Theroux’ film laat zien dat het niet alleen gaat om één extroverte figuur, maar om een ecosystemen van forums, kanalen en memes die elkaar versterken. Die content werkt aantrekkelijk door simpele, krachtige taal en praktische “tips” die onzekerheid en groepsdruk exploiteren. Op die manier belandt toxische machocultuur in klaslokalen, waar jongens soms de ideeën navertellen of imiteren.

Keyl benadrukt dat het bestrijden van die invloed niet stopt bij verbannen accounts: onderwijs en opvoeding moeten jongeren wapenen met mediawijsheid, empathie en alternatieve rolmodellen. Praktische stappen zijn volgens haar open gesprekken met leerlingen en kinderen over relaties en respect, kritisch leren kijken naar online bronnen, en scholen die grensoverschrijdend gedrag serieus bespreekbaar maken. Ook het signaleren en direct aanpakken van pestgedrag en seksistische uitspraken op scholen wordt aanbevolen.

Kort gezegd waarschuwt het stuk dat de manosphere een reëel besmettingsgevaar vormt voor Nederlandse jeugd, maar dat preventie en weerbaarheid — via ouders, leraren en maatschappij — effectief kunnen zijn om die invloed te dempen en gezondere opvattingen over mannelijkheid te bevorderen.