Caroline Guiela Nguyens haute-couturedrama Lacrima toont de tranen achter de trouwjurk van de eeuw
In dit artikel:
Caroline Guiela Nguyen confronteert in Lacrima de schaduwzijden van de modewereld via het verhaal van een bijna mythische trouwjurk voor de prinses van Engeland. Het toneelstuk speelt zich af in Parijs, de kantstad Alençon en een atelier in Mumbai: december 2024 is het moment waarop de Britse ontwerper Alexander Schaaf Beliana inschakelt om een jurk te maken voor een huwelijk op 6 juni 2025. De sluier van Alençon, uit het depot van het Victoria & Albert Museum, wordt gerestaureerd en dient als patroon voor meer dan 250.000 parels die de Indiase meesterborduurder Abdul voor het huis Shaina op een twintig meter lange sleep bevestigt.
Onder hoge tijdsdruk en strikte eisen escaleert het project: waarschuwingen dat echte parels te zwaar zijn worden genegeerd, directeuren worstelen met westerse arbeidsnormen en vakmensen werken lange uren onder slechte omstandigheden. Nguyen verweeft historische en actuele misstanden — kantnaaisters die door slechte verlichting blind werden en het gebruik van dove naaisters tijdens oorlogsjaren — met een ontroerende verhaallijn waarin Abdul zijn zicht verliest na duizenden uren borduurwerk. Dramatisch is ook dat Abdul nooit als maker wordt genoemd, terwijl de jurk geopolitiek en cultureel wordt opgehemeld als “het mooiste van de eeuw”.
Esthetisch hanteert Nguyen een flitsende montage: scènes wisselen tussen groots atelierspel en intiem, camera-geïnspireerd spel op split screen, wat het bijna verslavende gevoel van seriebingen oproept. Het spektakel duurt ruim drie uur (met een pauze van drie minuten) en bevat veel zijlijnen — gezinsdrama rond Marion en haar echtgenoot, en een mix van castleden uit Groot-Brittannië, Frankrijk en India. Die veelheid werkt dubbel; sommige rollen overtuigen sterk (onder meer Vasanth Selvam en de oudere actrices Dinah Bellity en Liliane Lipau), terwijl andere personages in cliché vervallen en het tempo doen verzanden.
Lacrima is visueel rijk en provocerend in zijn aanklacht tegen moderne vormen van uitbuiting binnen de haute couture, maar de ambitie van Nguyen leidt ook tot overbodige nevenplots die de drie uur niet altijd rechtvaardigen. Voorstellingen 24 en 25 juni in Meervaart.