Burgemeester moet terughoudend zijn met sluiten huis om drugs | DVHN Commentaar

In dit artikel:

Burgemeesters in onder meer Drenthe en Groningen grijpen regelmatig naar het instrument van tijdelijke woningsluitingen wanneer hennepkwekerijen of andere drugsvondsten worden gedaan. Doel is het bestrijden van overlast en het herstellen van veiligheid in woonwijken, maar recent onderzoek van de Rijksuniversiteit Groningen wijst uit dat die maatregel ingrijpende en vaak onderschatte gevolgen heeft voor bewoners.

Een sluiting dwingt mensen hun huis te verlaten en leidt in veel gevallen tot verlies van de woning en het huurcontract, met langdurige woonproblemen, financiële schade en stress tot gevolg. Ook komt naar voren dat niet altijd sprake is van vrijwillige betrokkenheid: intimidatie, dwang of kwetsbare omstandigheden (schulden, psychische problemen, afhankelijkheidsrelaties) kunnen bewoners ertoe hebben gebracht ruimte te bieden aan drugsactiviteiten. Tegelijkertijd blijven de echte drugscriminelen vaak buiten beeld en verplaatsen zij hun praktijken naar elders.

De onderzoekers constateren dat gemeenten zelden evalueren of sluitingen het beoogde effect hebben. Bovendien kunnen dichtgetimmerde en verzegelde panden juist nieuwe onrust in een buurt veroorzaken wanneer omwonenden niet weten waarom het gebeurt. Uit het rapport volgt de aanbeveling dat woningsluiting een ultimum remedium moet zijn: minder ingrijpende maatregelen — zoals een waarschuwing of een last onder dwangsom (boetebepaling bij overtreding) — kunnen even effectief zijn en voorkomen dat onnodig zwaar wordt ingegrepen in het leven van bewoners.