Burgemeester Ineke van Gent vertrekt, maar houdt voet bij stuk. 'Schiermonnikoog is niet te koop'

In dit artikel:

Ineke van Gent (68) nam na ruim acht jaar afscheid als burgemeester van Schiermonnikoog. Als voormalig GroenLinks-Tweede Kamerlid trad ze op het eiland op als een bovenpartijlijke burgemeester: zij deelde koninklijke onderscheidingen uit ondanks dat ze zichzelf republikein noemt, verdedigde lokale tradities zoals het Kallemooi‑haantje en handhaafde tegelijk regels die soms op weerstand stuitten in de kleine mienskip. Haar vertrek werd gevierd met een drukbezocht afscheid in dorpshuis Ons Centrum; ze blijft betrokken en komt regelmatig terug naar het eiland.

Achtergrond en stijl
Van Gent viel voor Schiermonnikoog al als kind tijdens een schoolreisje. Als burgemeester onderscheidde ze het toeristische plaatje van het dagelijks leven: het eiland is een kleine samenleving met sterke sociale netwerken maar ook ingewikkelde bestuurlijke taken. Ze benadrukte dat je in zo’n kleine gemeenschap soms hard moet optreden — bijvoorbeeld bij horeca‑vergunningen, alcoholverstrekking aan jongeren en het tegengaan van recreatief verblijven in niet‑daartoe bestemde woningen — en dat je die functies niet persoonlijk moet maken. Haar bestuursstijl kenmerkt zich door toegankelijkheid, directe aanpak en het vermogen boven partijpolitiek te staan; aanvankelijke argwaan van lokale boeren en tegenstanders van GroenLinks veranderde uiteindelijk in werkbare relaties.

Energievraagstukken en natuurbescherming
Tijdens haar ambtstermijn kwam Van Gent direct in conflict met nationale plannen voor gaswinning en later met de discussie over de aanlanding van kabels van windparken op zee. Binnen een week na haar aantreden hoorde ze van concrete plannen voor gaswinning boven Schiermonnikoog en keerde zich fel tegen verdere winning in dit kwetsbare werelderfgoedgebied. Ook tegen de voorgestelde route van de elektriciteitskabels via het eiland bleef ze kritisch: ze is niet tegen windenergie op zich of innovatie zoals waterstofproductie op zee, maar vindt dat de aanlanding via Schiermonnikoog onaanvaardbare schade kan toebrengen aan unieke natuurgebieden zoals de Balg en de lepelaarkolonie.

Tegelijk tekende zij namens de gemeente een bestuurlijk akkoord voor een tweede gebiedsinvestering om de gevolgen van de (onvermijdelijke) ontwikkelingen zoveel mogelijk te beperken en herstel te bevorderen. Ze benadrukte dat Schiermonnikoog niet “te koop” was en dat de regio moet compenseren en schade beperken wanneer projecten toch doorgaan. Voor de regio rond de Eemshaven is in totaal sprake van grote bedragen aan compensatie; Schiermonnikoog ontving eerder 10 miljoen euro uit die pot, onder meer voor zorginvesteringen.

Duurzaamheid en lokale initiatieven
Van Gent pleitte voor lokale duurzame initiatieven: vernieuwing van de veerbootvloot richting elektrische boten, gezamenlijke lokale windprojecten en meer energieproductie door boeren. Ze koesterde een langjarig plan om op de veerdam een windmolen te realiseren — deels gemeente, deels investeerder en deels burgers — wat ook symbolisch eigendom en opbrengst voor eilanders had opgeleverd. Een dergelijk project kwam niet tot stand, maar de gedachte illustreert haar wens om eiland en economie te verduurzamen en lokaal draagvlak te creëren.

Cultuur, tradities en crisiswerk
Over de Kallemooi‑traditie (het haantje) nam ze een genuanceerde houding: haar persoonlijke afkeur van dierenleed speelde niet de hoofdrol; in plaats daarvan liet ze zich informeren en koos ze voor regulering en mitigatie in plaats van verbod, om sociale spanningen te verminderen. Van Gent was zichtbaar betrokken bij het verenigingsleven en vrijwilligerswerk van het eiland en waardeerde lokale inzet: lintjes en erkenning voor vrijwilligers waren haar belangrijk.

Tijdens de aanspoeling van afval na het scheepsongeval met de MSC Zoe in 2019 werkte ze intensief samen met het leger bij opruimacties, een ervaring die haar raakte en die symbool stond voor de mix van burgerbetrokkenheid en professionele hulpverlening op het eiland.

Persoonlijk en toekomst
Geboren in 1957 in Arnhem, met een lange politieke en bestuurlijke loopbaan (PSP‑gemeenteraad, GroenLinks‑Kamerlid 1998–2012, regiodirecteur NS Noordoost 2013–2017, burgemeester 2017–2025) woont Van Gent met haar man in Groningen. Ze is inmiddels lid van de PvdA en bekleedt na haar burgemeesterschap bestuursfuncties, waaronder bij het Instituut Mijnbouwschade Groningen en een adviescollege rond openbaarheid en informatie. Ze wil na een korte rustpauze blijven terugkomen naar Schiermonnikoog en behoudt haar betrokkenheid bij het eiland en zijn toekomst.