BRUSSELSE MAFFIA ONTMASKERD: Plasterk fileert machtige NGO's die politici chanteren met úw belastinggeld!
In dit artikel:
Ronald Plasterk, oud-minister en PvdA-voorman, publiceert in De Telegraaf een openhartige aanklacht over hoe EU-subsidies volgens hem systematisch gebruikt worden om het Europese beleid via gesubsidieerde ngo’s te beïnvloeden. Hij schetst Brussel als een gesloten circuit waarin met belastinggeld stichtingen worden gefinancierd die zogenaamd civiele belangen behartigen, maar in de praktijk als actieve lobbyclubs fungeren voor de groene agenda — met name voor onderdelen van de Green Deal en het klimaatbeleid van Frans Timmermans.
Volgens Plasterk staan die ngo’s onder contract met de Europese Commissie; die afspraken zouden expliciet taken omvatten die neerkomen op politieke beïnvloeding. Wanneer parlementariërs inlichtingen eisen over die contracten stuiten ze op geheimhouding: de organisaties beroepen zich op juridische bescherming van hun zogenaamde “commerciële belangen” en weigeren volledige openbaarheid. Dat maakt controle door volksvertegenwoordigers en pers moeilijker, stelt hij.
Hij hekelt ook de Nederlandse media (NRC, de Volkskrant, Trouw en de publieke omroep) die, zo betoogt hij, massaal wegkijken uit angst het electorale profiel van partijen als Geert Wilders te versterken. Die zelfcensuur zou ertoe leiden dat mogelijke schandalen rond EU-geldstromen niet breed aan de kaak worden gesteld en het narratief rond de Green Deal gespaard blijft.
Plasterk geeft concrete voorbeelden om zijn punt kracht bij te zetten: Europarlementariërs Dirk Gotink (Nieuw Sociaal Contract) en Bert-Jan Ruissen (SGP) vroegen om opheldering over de geldstromen. Volgens Plasterk reageerde een van de betrokken organisaties, Transparency International, door druk uit te oefenen op Gotinks partijleiding om hem van het onderwerp af te houden — een stap die hij als politieke intimidatie bestempelt. NSC gaf uiteindelijk niet toe en Gotink antwoordde terug.
De kern van de boodschap is democratisch kritisch: belastinggeld zou niet gebruikt moeten worden om beleidsvorming te sturen zonder publieke controle. Plasterk roept de Nederlandse journalistiek op zijn controlerende taak serieus te nemen en de Brusselse praktijken bloot te leggen. De oorspronkelijke publicatie bevat bovendien expliciete oproepen tot financiële steun aan politieke media (De Dagelijkse Standaard/Liberty Media), wat aangeeft dat het stuk in een sterke, partijdige context staat.
Kort samengevat: Plasterk waarschuwt voor een systeem waarin gesubsidieerde ngo’s in Brussel volgens hem sluipenderwijs politieke invloed kopen, terwijl geheimhouding en mediastilte dit proces onzichtbaar houden — iets wat volgens hem een gevaar vormt voor transparantie en democratische controle.