Brussel pakt door: Digitale Euro komt er definitief, kritiek wordt genegeerd
In dit artikel:
In Brussel bereikten de EU-leiders een akkoord over de invoering van een digitale euro, een door de Europese Centrale Bank (ECB) uitgegeven Central Bank Digital Currency (CBDC) die vanaf 2029 — mogelijk eerder — in het Europese betalingsverkeer moet verschijnen. Officieel is het bedoeld als digitaal publiek geld om het dalende gebruik van contant geld te compenseren en de afhankelijkheid van Amerikaanse betalingsnetwerken zoals Visa en Mastercard te verminderen.
De auteur van het origineel presenteert het akkoord als een ingreep met verstrekkende gevolgen voor privacy en individuele vrijheid. Kernpunten van kritiek zijn dat de digitale euro infrastructuur creëert waarmee overheden en toezichthouders inzicht in en controle over alle betalingen kunnen krijgen, rekeningen kunnen bevriezen en anonimiteit later eenvoudig kunnen afbouwen onder het mom van terreur- of witwasbestrijding. Vergelijkingen met China worden aangehaald om te waarschuwen voor programmeerbaar geld dat bestedingsregels of vervaldatums kan krijgen.
Daarnaast wordt gewezen op politieke en economische motieven: commerciële banken vreesden kapitaalvlucht naar de centrale bank, waarop de EU beperkte saldi voor digitale euro's wil invoeren. Daardoor zou sparen bij commerciële banken worden afgedwongen, wat volgens de auteur protectionistisch is ten gunste van banken. Ook ondernemers zouden verplicht kunnen worden de digitale euro te accepteren, en contant geld geleidelijk worden gemarginaliseerd met argumenten als hygiëne of kostenbesparing.
Het stuk bevat oproepen om contant geld te blijven gebruiken en steunthema’s voor donaties aan de uitgever om het verzet tegen CBDC’s voort te zetten. Het is een uitgesproken politieke opinie die sterke scepsis en alarm noemt.
Ter context: veel centrale banken wereldwijd onderzoeken CBDC’s en ontwerpkeuzes (privacy, anonimiteit, offline-functionaliteit, programmatie) bepalen in belangrijke mate hoe een digitale munt werkt. De discussie draait daarom niet alleen om techniek maar ook om wetgeving, checks-and-balances en democratische controle — punten die volgens het betoog onvoldoende zijn afgedekt door het EU-akkoord.