Brussel kraakt Nederlandse huurwet: 'Risico op armoede wordt groter'
In dit artikel:
De Europese Commissie dringt er bij Nederland op aan de Wet betaalbare huur aan te passen omdat die mogelijk het aanbod van huurwoningen verkleint en daardoor lage- en middeninkomens harder treft. In haar jaarlijkse aanbevelingen aan Nederland waarschuwt Brussel dat de maatregel, bedoeld om middenhuren betaalbaar te houden, onbedoeld leidt tot verkoop van particuliere huurwoningen en een slinkende vrije huursector.
De wet, ingevoerd onder voormalig minister Hugo de Jonge, breidde huurregulering uit om huurders te beschermen tegen stijgende prijzen. Critici stellen echter dat strengere regels en hogere lasten de opbrengst voor particuliere verhuurders verminderen, waardoor zij panden van de markt halen. De Commissie stelt dat de regelingen wel verlichting bieden voor sommige huurders, maar tegelijk het totaal beschikbare huuraanbod doen krimpen. Dat raakt vooral mensen die te veel verdienen voor sociale huur, maar te weinig hebben om een woning te kopen — bijvoorbeeld leraren, agenten, verpleegkundigen en jonge gezinnen.
Brussel adviseert om de maximale huur meer te koppelen aan de WOZ‑waarde van een woning, zodat duurdere panden hogere huren kunnen vragen en verhuurders minder geneigd zijn te verkopen. Tegelijk moet worden opgetreden tegen excessieve huurstijgingen en beleggersdominantie, aldus de Commissie.
Het kabinet heeft al een beperkte aanpassing doorgevoerd: minister Boekholt‑O’Sullivan staat toe dat huren hoger kunnen zijn bij woningen met een hogere WOZ‑waarde en trekt terug dat het ontbreken van een balkon automatisch een huurkorting rechtvaardigt. De minister verdedigt de grondgedachte van de wet als bescherming van huurders en wil de wet niet radicale afbouwen; in plaats daarvan zoekt zij naar een “integraal pakket” van aanvullende maatregelen om de krapte tegen te gaan.
Daarnaast steunt Brussel het Nederlandse streven om bouwregelgeving te versoepelen: snellere vergunningverlening en meer beschikbare bouwgrond moeten de woningproductie versnellen. Dat stuit echter op knelpunten zoals schaarse ruimte en milieueisen (stikstofreductie, waterkwaliteit), die woningbouw tegenspel kunnen geven. Conclusie: de EU roept op tot bijsturing om zowel huurders te beschermen als het aanbod op de vrije huurmarkt te herstellen.