Braziliaan én Brabander: in de kampioensploeg van PSV luistert iedereen als Mauro Junior spreekt
In dit artikel:
In november 2019 ontstond een kleine schermutseling die veel zegt over de ontwikkeling van Mauro Júnior. Heracles-trainer Frank Wormuth deelde de opstelling voor een uitduel tegen Ajax en zette de Braziliaanse technieker, gehuurd van PSV, op de bank omdat hij in het centrum meer defensieve kracht wilde zien. Mauro reageerde fel; volgens Wormuth weigerde hij op een flank te spelen en zei hij liever niet te starten. Mauro zelf houdt vol dat Wormuth al een beslissing had genomen en ontkent werkweigering, maar erkent wel hoe boos en teleurgesteld hij was over zijn rol als wisselspeler. De episode markeert een breuk met het beeld van Mauro als traditionele nummer 10 — en is tegelijkertijd een aanloop naar zijn transformatie tot veelzijdige kracht bij PSV.
Mauro Jaqueson Júnior Ferreira dos Santos groeide op in Palmital, Brazilië, binnen een gezin met beperkte middelen. Zijn talent als spelmaker viel al op op jong toernooiniveau; scouts uit Europa raakten snel geïnteresseerd. Via Richard Mettes en jeugdclub Desportivo Brasil kwam hij op jonge leeftijd in contact met PSV. Na stages en jeugdtoernooien in Brabant verhuisde hij in de zomer van 2017, direct na zijn achttiende verjaardag, naar Eindhoven. Hij woonde eerst bij gastouders in Nuenen (Ruud en Ans Sanders), die getuigen van zijn discipline en gedrevenheid: vroeg op, gefocust op trainen en vastbesloten om zijn familie uit de armoede te helpen.
Bij Jong PSV viel Mauro op door zijn spelintelligentie, dribbel en verzorgde passing, maar een vaste plek in het eerste elftal liet in het begin op zich wachten. Hij debuteerde in oktober 2017 en scoorde kort daarna, maar concurrentie en trainerswisselingen maakten dat hij heen en weer schommelde tussen jeugd- en A-selectie. In 2019 werd hij voor een seizoen verhuurd aan Heracles Almelo en ontwikkelde zich daar opvallend: zijn toewijding viel op, hij trainde extra thuis en werkte gerichte fysieke en tactische programma’s uit met de fysiektrainer Colin de Graaf. In Almelo groeide hij uit tot bepalende speler door zijn spelinzicht en het vermogen met één pass ruimtes te creëren.
De echte omslag kwam echter pas bij PSV onder Roger Schmidt en later Peter Bosz. Waar Mauro ooit vooral als aanvallende middenvelder werd gezien, kregen coaches oog voor zijn aanpassingsvermogen. Schmidt vroeg hem te spelen als linksback — een idee dat in eerste instantie vreemd klonk voor de speler maar uiteindelijk zijn doorbraak betekende. Mauro ontwikkelde zich tot een multifunctionele middenvelder/verdediger: linksback, rechtsback, controlerende middenvelder. Die flexibiliteit werd geen last maar een troef; in elke rol behield hij het niveau van zijn spel. Tegenwoordig ziet Bosz hem zelfs als ideale nummer zes: iemand die de opbouw verzorgt, balverlies minimaliseert en bij tegenpressing juist de juiste keuzes maakt.
Kenmerken die trainers waarderen zijn helder: buitengewone spelintelligentie — deels verklaarbaar doordat hij aanvaller was en zo aanvallende intenties kan 'lezen' —, grote inzet bij balverlies, fysieke weerbaarheid door slimmere positionering in plaats van brute kracht, en onvermoeibaar doorzettingsvermogen. Bosz prijst bovendien Mauro’s mentale kwaliteit: bij tegenslag zet hij meteen aan en stopt niet; dat maakt hem een vervelende tegenstander en een betrouwbare ploeggenoot. Ook sociaal levert hij een belangrijke bijdrage; hij is makkelijk in de groep, schuift probleemloos aan bij verschillende spelerscircuits binnen de selectie en wordt door iedereen gerespecteerd. Dat verklaarde waarom Bosz hem in april 2025 koos om — in plaats van de aanvoerder — het team op scherp te zetten voor een uitwedstrijd tegen FC Groningen, een speech die het team naar een 3-1 zege leidde.
Mauro is inmiddels een vaste waarde in Eindhoven. Sinds zijn terugkeer naar PSV heeft hij meerdere prijzen gewonnen: vier landstitels, twee keer de beker en driemaal de Johan Cruijff Schaal. Waar veel spelers na zo’n palmares de stap naar een grotere competitie overwegen, verlengde Mauro in het voorjaar van 2025 zijn contract voor vier jaar; hij noemde PSV meer dan een club — het is onderdeel geworden van wie hij is. De keuze om te blijven lijkt verbonden aan zijn leven in Nederland: hij voelt zich thuis in Eindhoven, geniet van de Brabantse natuur, hengelt en rijdt paard, en waardeert de rust en veiligheid die het hem biedt.
Zijn ontwikkeling illustreert ook een moderne trend in het topvoetbal: spelers die niet strikt gebonden zijn aan één positie maar door spelintelligentie, werklust en tactische discipline uitgroeien tot sleutelspelers. Mauro’s pad — van Braziliaanse nummer 10 met Europese dromen, via uitlenen en aanpassing, naar allrounder en leider bij een van de beste clubs van Nederland — onderstreept hoe flexibiliteit en mentaliteit minstens zo veel waard kunnen zijn als pure flair. Voor PSV is hij de stille motor geworden: geen flamboyante superster, maar een onmisbare schakel die wedstrijden kan veranderen en een groep bijeenhoudt.