Boosheid en onzekerheid bij campinggasten na overname De Otterberg in Wijster. 'We gaan door tot het bittere eind, ons krijgen ze hier niet weg!'
In dit artikel:
Familiecamping De Otterberg in Wijster zit in opschudding sinds investeerder Chalet Invest (onderdeel van RCP Investments) begin april het park met ongeveer tweehonderd stacaravans en kampeerplaatsen overnam. De nieuwe eigenaar presenteert nu drie opties aan vaste gasten: de grond 30 jaar pachten, de kavel kopen (voor tienduizenden euro’s) of vertrekken; wie niet tijdig kiest wordt door de onderneming geconfronteerd met een bestuurlijke keuze. De termijn waar recreanten mee te maken kregen liep al rond 1 mei.
Het leidde tijdens het pinksterweekend tot emotie en onrust: tranen tijdens de bingo, een gespannen sfeer bij de disco en veel ‘te koop’-meldingen op caravans. Vrijwilligers zoals de 80-jarige John Bleeris, die al jaren activiteiten organiseren, en gezinnen die het park als tweede familie zien, voelen zich verraden en onzeker over hun toekomst. Een klein collectief van gasten zegt namens ruim vijftig recreanten te spreken en eist duidelijkheid over onder meer het lot van arbeidsmigranten die aan de rand van het terrein verblijven en soms voor overlast zorgen. Enkele bezoekers die al een jaarpacht onder de vorige eigenaar hadden, zeggen voorlopig te blijven; anderen zeggen bereid te zijn te protesteren — één gast verklaarde dat ze zich desnoods vast zou ketenen aan haar caravan.
Recreanten verwijten de oude eigenaar bovendien dat hij de verkoop niet goed bekendmaakte en dat beloftes over onveranderde situaties niet zijn nagekomen. Bewijzen van die vrees vinden zij in vergelijkbare overnames door RCP Investments, zoals op camping De Moraine, waar jaarplekken werden afgeschaft en caravaneigenaren moesten kiezen tussen pacht, aankoop of vertrekken — met strikte eisen over wat opgeruimd moest worden bij vertrek.
Chalet Invest-woordvoerder Jan van Harskamp verdedigt de aanpak: volgens hem biedt het bedrijf juist zekerheid en is er ruimte voor overleg; mensen kregen volgens hem weken om een besluit te nemen en het bedrijf wil door met herontwikkeling als bewoners niet reageren. Hij ontkent dat het bedrijf parken ‘schoonveegt’ zonder dialoog en zegt open te staan voor gesprekken.
Onderhuids speelt meer dan een zakelijke discussie: De Otterberg functioneert als een volkscamping met een hechte gemeenschap die disco’s, bingo en kinderactiviteiten draaiende houdt. Gasten vrezen verlies van die sociale structuren en extra kosten voor het behoud van hun plaats. De situatie blijft gespannen terwijl bewoners en investeerder tegenover elkaar staan en duidelijkheid over het definitieve beleid, kosten en gevolgen nog uitblijft.