Boerenfamilie die dreigt te worden onteigend door provincie Groningen vertelt háár verhaal: 'Dit is een ongelijke strijd'

maandag, 25 mei 2026 (06:13) - NineForNews.nl

In dit artikel:

De familie Van der Veen uit Lucaswolde voert al jaren een steeds escalerend conflict met de provincie Groningen over plannen voor natuurontwikkeling en waterberging in hun omgeving. De provincie wil grond vrijmaken om toekomstige wateroverlast door klimaatverandering op te vangen; voor de familie staat echter hun boerenbedrijf — dat al zeven generaties op die plek draait — op het spel. Nu de druk toeneemt en onteigening dreigt, hebben zij recent voor het eerst uitgebreid publiekelijk hun versie van het verhaal gedeeld.

Volgens de familie begon de ruzie al voordat de officiële herinrichtingsplannen er waren, nadat vader Van der Veen grond aankocht aan de andere zijde van de boerderij. De betrokken gebiedscoördinator zou toen fel hebben gereageerd en telefonisch hebben laten weten alles te doen om te voorkomen dat de familie meer grond zou verwerven; sindsdien is het vertrouwen beschadigd. Toen formele gesprekken over verplaatsing en gebiedsherinrichting begonnen, vroeg de familie expliciet niet met dezelfde coördinator samen te werken, maar hij bleef betrokken.

Een sleutelgebeurtenis speelde in 2021: de gebiedscoördinator wees hen op een mogelijke locatie voor bedrijfsverplaatsing, maar stelde dat het bezoek strikt geheim moest zijn — auto’s mochten niet zichtbaar zijn en alleen gebouwen, niet omliggende grond, mochten worden bekeken. De familie vond de plek ongeschikt wegens te weinig en te slechte landbouwgrond. Toch zou er druk zijn uitgeoefend om de locatie te laten taxeren. De Van der Veens vermoeden is dat die locatie nooit een serieuze oplossing was, maar bedoeld om een bevriende partij van de coördinator te bevoordelen door snel aan Prolander te verkopen. Toen zij zelf contact opnamen, bleek Prolander niet eens te weten dat de locatie aan de familie was voorgesteld; ook dat ondermijnde het vertrouwen verder.

Wat de familie hard raakt, is dat zij in interne documenten en gesprekken worden weggezet als aanhoudende tegenstanders die voortdurend aanbod afwijzen — in een logboek zou een locatie simpelweg als “weer een afgewezen locatie” zijn aangemerkt, zonder motivatie. Daarnaast klagen zij over roddels en negatieve beeldvorming die de coördinator volgens hen verspreidt, en over persoonlijke acties zoals laatavondbezoeken aan familieleden. Hierdoor ontstaat volgens hen onterecht het beeld dat zij dwarsliggen.

De Van der Veens zeggen te willen meewerken aan een oplossing, maar vinden het proces oneerlijk verlopen: “Wij willen juist een oplossing,” schrijft Dina van der Veen, en: “Het kost ontzettend veel energie, maar opgeven doen wij niet.” Ze blijven strijdbaar terwijl de kwestie richting onteigening beweegt.

Achtergrond: provincies kunnen grondverwerving en in uitzonderlijke gevallen onteigening inzetten voor ruimtelijke projecten zoals waterberging. De familie benadrukt dat zij gehoord willen worden en dat hun bedrijf, met generatieslange geschiedenis, niet louter als hinderpaal behandeld mag worden.