Boegbeeld Herman Kuijpers haakt onverwacht af bij GroenLinks-PvdA in De Wolden
In dit artikel:
Lijsttrekker Herman Kuijpers (GroenLinks‑PvdA, De Wolden) heeft zich kort na de gemeenteraadsverkiezingen teruggetrokken en weigert zijn raadszetel te aanvaarden. In een beknopt persbericht stelde hij: „Ik aanvaard mijn zetel niet, om politieke redenen.” Kuijpers, inwoner van Veeningen en kort tevoren als nieuwkomer binnengehaald om rust te brengen na onenigheid over de kandidatenlijst, nam zijn besluit nadat hij de afgelopen periode met zichzelf, familie en fractiegenoten had geëvalueerd.
Kuijpers zegt dat hij in korte tijd van rol is veranderd en voortdurend werd gevraagd omdat zijn verbindende stijl werd gezien als geschikt om processen te begeleiden. Die stijl loopt volgens hem echter vast binnen de huidige partijcultuur en de bredere politieke praktijk; hij ervaart niet voldoende tijd en ruimte om op zijn manier effectief te werken en wil voorkomen dat hij het interne proces verstoort. Ook de spanningen rond de fusie tussen GroenLinks en PvdA en het mengen van twee verschillende ‘dna’s’ zouden hebben bijgedragen aan zijn ongemak. Hij benadrukt dat er geen interne ruzie is en dat hij de partij blijft steunen, maar dat hij nu eerst moet bijkomen.
De nieuwe fractievoorzitter Wanda Offereins reageert teleurgesteld maar begripvol. Zij en raadslid Henk van IJzendoorn voerden gesprekken met Kuijpers en probeerden hem te behouden, maar maandagmiddag besloot hij definitief te stoppen. Offereins noemt het voor Kuijpers een compleet nieuwe wereld: de snelheid en druk van een campagne en het samensmelten van twee partijen maakten het voor hem lastig zich thuis te voelen. Binnen de fractie is er verdriet en spijt; veel collega’s hadden Kuijpers juist gezien als een reddingsboei in een lastige periode.
Praktisch betekent zijn terugtrekking dat GroenLinks‑PvdA in De Wolden op zoek moet naar een vervanger binnen de kieslijst en dat de fractie met een gewijzigde samenstelling verdergaat — Offereins zal de voorzittersrol op zich nemen, met Van IJzendoorn en Eline Kippers als steun. De affaire werpt een ander licht op de uitdagingen van fusiepartijen en op de kloof tussen vernieuwing en bestaande partijcultuur in de lokale politiek.