Blues was voor Johan Meijer, alias Jon Meyerjon, veel meer dan muziek

In dit artikel:

Johan Meijer (1950–2026), beter bekend als bluesartiest Jon Meyerjon, uit Vries overleed onverwacht op 20 februari op 75‑jarige leeftijd. Zijn leven draaide om blues: niet alleen als muziekgenre maar als levenshouding die hij vanaf jonge jaren in praktijk bracht. Geboren in Groningen als zoon van een kleermaker en een muzikante moeder, leerde hij zichzelf gitaar spelen en stond al op zijn vijftiende op het podium met lokale popbandjes.

Begin jaren zeventig ontmoette hij Gerda; in 1974 vertrokken ze jong en gepassioneerd in een rode bestel‑eend op een ruim halfjaar durende reis door Europa en Noord‑Afrika, altijd met de gitaar binnen handbereik. Terug in Groningen bouwden ze een gezinsleven: twee kinderen, Hans en Jakobien, en later kleindochters Kris, Anna en Josephine. Behalve muzikant was Johan jarenlang leerkracht aan de Borgmanschool in Groningen, waar hij bekendstond als een rustige, creatieve en geduldige docent die muziek en verbeelding in de klas bracht.

In 1991 koos hij definitief voor de blues en werd frontman van de Greyhound Blues Band uit Assen. Gedurende ongeveer dertig jaar was hij het gezicht en de creatieve motor van de band: zanger, gitarist, songwriter, vormgever van hoezen en posters, en impulsgever voor opnames en onlinepresentatie. Met de Greyhounds begeleidde hij meerdere Amerikaanse bluesmuzikanten en trad veelvuldig op in Nederland en buurlanden als Duitsland, België, Zwitserland en Frankrijk. Johan ontwikkelde onder zijn artiestennaam Jon Meyerjon een eigen geluid—de zogenoemde Doggone Blues—dat dansbaar, melodieus en tegelijk geworteld in de bluestraditie was. Zijn kenmerk op het podium: een altijd gedragen hoedje.

Naast groepswerk bracht hij meerdere solo‑ en bandalbums uit, zoals Doggone It! en Blues Rhythm ’n Love. Kort voor zijn overlijden verscheen op 29 december 2025 een verzamelalbum (Bonus Tracks 2001/2007/2017). Ook documenteerde hij vijftig muzikale jaren in het omvangrijke boek Doggone Blues, een persoonlijk archief vol foto’s, teksten en herinneringen dat hij vorig jaar aan oud‑bandleden overhandigde.

Privé was Johan een liefhebbende familievader en grootvader; hij maakte fotoboeken en filmpjes, kookte graag en bleef sportief en reislustig. Collega’s en vrienden herinneren hem als een man van weinig woorden maar veel gevoel, altijd met gitaar dichtbij.

Bij zijn afscheid lag zijn favoriete gitaar op de kist en klonk zijn laatste eigen nummer If You Go nog een laatste keer. Met zijn onverwachte overlijden viel niet alleen een stem stil, maar ook een leven dat de blues als rode draad droeg.