Blood of the Dawnwalker

In dit artikel:

Blood of the Dawnwalker is een darkfantasy actie-RPG van Rebel Wolves, de studio die mede werd opgericht door voormalig The Witcher 3-regisseur Konrad Tomaszkiewicz. De game speelt zich af in de veertiende eeuw, tijdens de pest, in de fictieve Karpatische vallei Vale Sangora. Hoofdpersoon Coen van Laslea moet daar zijn familie redden uit de macht van vampierleiders die de regio na een staatsgreep van de pest hebben bevrijd, maar daarvoor een hoge prijs vragen.

Coen is een Dawnwalker: een bijzondere vampier die ook overdag kan leven. Dat vormt de kern van de gameplay. Overdag gebruikt hij zwaardvechten en witchcraft, terwijl hij ’s nachts vampierkrachten inzet. De speler krijgt bovendien beperkte tijd om de hoofdmissie te voltooien, maar die beperking blijkt minder streng dan aanvankelijk gevreesd. Tijdens het vrij rondreizen staat de klok stil; alleen het uitvoeren van specifieke taken laat de tijd enkele stappen vooruitgaan. Daardoor blijft er ruim voldoende gelegenheid over om de wereld te verkennen en veel zijmissies en activiteiten te doen.

Het sterkste onderdeel is de combat. Gevechten draaien om ontwijken, blokkeren en pareren, waarbij vooral de hoogste moeilijkheidsgraad een uitdagende en spectaculaire ervaring biedt. Zonder richtingsindicatoren moet de speler op de animaties van vijanden letten om aanvallen correct te pareren. Dat leidt tot stijlvolle zwaardduels met bloederige afmakers, ondersteund door witchcraft- en vampiervaardigheden. De afzonderlijke skills zijn echter geregeld weinig onderscheidend en bestaan vaak uit vergelijkbare aanvallen of passieve bonussen.

De wereld oogt fraai, vooral in zonnige bossen, en een patch loste aanvankelijke problemen met framedrops en gestotter grotendeels op. Daar staat tegenover dat de game vaak te donker is en dat de stad Svartrau en andere binnenlocaties weinig levendig of uitnodigend aanvoelen. De kaart bevat veel terugkerende activiteiten, zoals het redden van mensen, vernietigen van bloedtransporten en uitschakelen van monsters. Grotere zijmissies zijn interessanter en kunnen wel degelijk invloed hebben op het verdere verloop.

Ook het loot­systeem stelt minder tevreden. Nieuwe wapens en uitrusting zijn meestal simpelweg verbeterde versies met betere statistieken, waardoor vondsten weinig eigen identiteit hebben. Wel beschikken wapens soms over unieke speciale aanvallen. Het verhaal blijft ondanks enkele overdreven dramatische momenten boeien dankzij meerdere vertakkingen. Keuzes en bondgenoten kunnen leiden tot andere scènes, gevechten, opdrachten, gebieden en personages. Daarnaast beïnvloeden infamy en Coens bloeddorst hoe de wereld op hem reageert, en zijn er romance-opties.

Hoewel Blood of the Dawnwalker duidelijk verwant is aan The Witcher 3, heeft de game een eigen identiteit door de dag-nachtstructuur, vampiermechanieken en sterke nadruk op keuzes. De schaal en afwerking zijn kleiner dan bij CD Projekt REDs klassieker, maar de uitdagende gevechten en herspeelbaarheid maken het tot een geslaagd darkfantasy-avontuur en een veelbelovend begin van een nieuwe franchise.