Binnenskamers | Had Moorman het ook tegen Klaver toen ze zei: 'Maak ruimte'?

In dit artikel:

Marjolijn Moorman voert sinds haar intrede in de Tweede Kamer eind 2023 een zorgvuldige balanceeract rond haar leiderschapsambities binnen Progressief Nederland (PRO). Als vicefractievoorzitter zit ze dicht bij de machtscentra, maar ze verloor de interne strijd om het leiderschap eerder aan Frans Timmermans (toen nog bij de lijst GroenLinks-PvdA) en later aan Jesse Klaver, die na Timmermans’ aftreden na de teleurstellende verkiezingsuitslag van oktober vorig jaar door de fractie naar voren werd geschoven.

Achter de schermen speelde spanning: parlementair journalist Coen van de Ven schrijft dat Timmermans Moorman als een bedreiging zag. Openlijk hield Timmermans zich coulant; hij noemde ambities van collega’s “logisch”. Moorman zelf is terughoudend geweest met expliciete uitspraken over haar willen-leider-zijn. Enerzijds wil ze haar kansen niet verbranden of de fractie splitsen door te roepen dat ze het zou moeten worden; anderzijds wil ze niet compleet de indruk wekken dat ze geen ambities heeft, want dat zou later haar geloofwaardigheid kunnen schaden.

Politiek taktiek gebruikend, speelde ze met termen als ‘nu’ en ‘lange termijn’ toen Klaver in november vorig jaar naar voren werd geschoven. Klaver kreeg intern de boodschap dat hij partijleider blijft tot de volgende Tweede Kamerverkiezingen; de definitieve lijsttrekkerkeuze ligt bij de leden. Tegelijkertijd toonde Moorman in publieke optredens — recent nog zichtbaar bij de officiële lancering van PRO — dat ze dicht bij het leiderschap blijft staan door prominent mee op het podium te verschijnen.

Moorman heeft haar loopbaan ook lokaal stevig afgesloten: na Timmermans’ aanstelling bleef zij haar tweede termijn als Amsterdamse wethouder afmaken, bewust van het moment waarop je "plek moet maken". Die uitspraak — “geleende macht” — lijkt soms gericht op de algemene democratische afwisseling, maar kan ook als subtiele verwijzing naar haar rivalen worden gelezen.

Kortom: Moorman manoeuvreert tussen zichtbaar nabij het machtscentrum blijven en het niet als een bedreiging willen overkomen. Haar precieze plannen hangen af van de interne verhoudingen binnen PRO en de timing van de ledenkeuze voor lijsttrekker bij de volgende Kamerverkiezingen.